Veroordeeld worden op basis van je blog

Bloggen, Persoonlijk
 ik hou niet zo van grote groepen en drukte

 

Een paar weken geleden schreef ik toevallig nog een artikel over twijfels omtrent bloggen, waarin ik onder andere vertelde dat ik soms twijfel of het wel een goed idee is om bepaalde – vooral heel persoonlijke – dingen te delen op mijn blog. Wel, vorige week werd ik hier plots op een pijnlijke manier mee geconfronteerd. Ik werd veroordeeld op basis van mijn blog, door mensen die me verder nog niet kenden. Ik wil liever niet te veel in detail treden over wat er juist gebeurd is om de privacy van anderen te beschermen, maar aangezien het me heel erg geraakt heeft wilde ik er toch graag iets over schrijven. Lees je mee?

Onbegrip rond bloggen
Ik denk dat de (voor)oordelen vooral komen vanuit het onbegrip dat er bij sommige mensen heerst rond (persoonlijk) bloggen. En ik kan eigenlijk best begrijpen dat sommige mensen het een vreemd fenomeen vinden en niet begrijpen waarom iemand zo veel van zichzelf blootgeeft op het internet. Misschien zou ik het zelf ook niet begrijpen als ik niet in de ‘blogwereld’ gerold zou zijn… Ik vond het vroeger bijvoorbeeld ook vreemd (en nu soms nog) dat sommige mensen heel veel delen op Facebook. Ik veroordeelde er hen (in gedachten) soms misschien zelfs een beetje voor, maar tegelijkertijd vond ik het stiekem wel leuk om mee te kijken in hun leven. Het is een heel dubbel gevoel en ik denk dat meerdere mensen dat wel herkennen: enerzijds zijn we benieuwd naar het leven van anderen en kijken/lezen we maar al te graag (onopvallend) mee, maar anderzijds vinden we het vreemd dat mensen zomaar alles delen en gaan we het veroordelen. Misschien omdat ‘het onbekende’ vaak weerstand oproept? Of is het maatschappelijk ‘opgelegd’ dat het niet goed is om je privéleven online te delen? Is het iets dat we van thuis uit meegekregen hebben om ons te beschermen tegen de gevaren van de online wereld? Of denken we dat mensen die veel online delen aandacht zoeken en egocentrisch zijn?
Ik denk dat het allemaal wel factoren zijn die meespelen en tot onbegrip rond bloggen leiden. Maar dat laatste (aandacht en egocentrisme) kan ik alleszins ontkrachten, althans voor de meeste bloggers. Naar mijn gevoel zijn veel (persoonlijke) bloggers vaak net nogal onzeker. En dat lijkt misschien wat tegenstrijdig, maar ik denk dat we het net fijn vinden om via onze blog onze onzekerheden en hersenspinsels te kunnen delen en zo herkenning te vinden. Dat is voor mij zelfs een beetje het ‘doel’ van mijn blog: herkenbaarheid creëren en taboes doorbreken. En dat vind ik zelf eigenlijk best een mooi doel. Dingen delen waarover anders misschien niet snel gesproken wordt…
Waarom het mij zo erg raakt
Door persoonlijk te bloggen en ‘je hele leven online te gooien’, stel je je natuurlijk wel heel kwetsbaar op. Enerzijds vind ik dat net mooi, je toont wie je bent zonder je te schamen, de mooie momenten maar ook de minder mooie momenten en je onzekerheden. Maar anderzijds kan dat ook tegen je gebruikt worden. En ja, dat weet je op voorhand als je ervoor kiest om persoonlijk te gaan bloggen, en sommigen vinden misschien dat je dan maar tegen negatieve reacties moet kunnen, of dat je ze erbij moet nemen. En ja, dat is misschien wel zo, maar ik kan je zeggen dat het niet zo eenvoudig is. Wij bloggers zoeken gewoon contact met anderen, herkenning, mensen die onze mening of ervaringen delen of net niet. Maar dat wil niet zeggen dat we er ook voor kiezen om beoordeeld of veroordeeld te worden op basis van onze blog. Dat is gewoon een bijkomstigheid die we er jammer genoeg bij moeten nemen.
 Wat nu?
Wat mij misschien nog het meest van al verdrietig maakte, is dat ik het gevoel had dat ik door mijn grootste hobby en zelfs passie in de ‘problemen’ was gekomen en dat ik een keuze moest maken. En de enige opties die ik kon bedenken waren: 1) stoppen met bloggen, 2) me proberen minder aan te trekken wat anderen er van denken, of 3) eens goed nadenken wat ik voortaan wel en niet nog op mijn blog wil delen. En ik moet zeggen dat op dat emotionele moment vooral de eerste optie mij ‘het beste’ leek. Op dat moment was ik namelijk zo hard gekwetst dat ik niet nog eens zo’n situatie wilde meemaken. Maar anderzijds deed de gedachte aan ‘noodgedwongen’ stoppen met bloggen mij misschien nog wel meer pijn dan de veroordeling zelf. Het was heel gek, maar ik vóélde voor het eerst écht hoe belangrijk bloggen voor mij is. Bovendien was één van de eerste dingen waaraan ik dacht: ‘Ik moet een artikel over deze situatie schrijven om mijn hart te luchten en dit met andere bloggers te delen!’. Het werd dus wel al redelijk snel duidelijk dat stoppen misschien toch niet de beste optie was…
Ondertussen heb ik het gelukkig ook alweer kunnen relativeren. Bovendien denk dat het mij zo erg geraakt heeft omdat ik er zelf onzeker over ben en bang ben voor wat anderen er van denken. En je eigen onzekerheden zijn altijd je meest kwetsbare punten… Dus misschien moet ik ‘gewoon’ wat zelfzekerder worden over mijn blog, zodat ik minder van mijn stuk gebracht word door opmerkingen van anderen? Het zou fijn zijn als ik wat zelfzekerder in mijn schoenen zou staan en mijn standpunt over persoonlijk bloggen zou kunnen delen, in plaats van te beginnen huilen als een klein, weerloos meisje. Niet dat mijn argumenten anderen moeten overtuigen hoor, ieder mag gerust zijn mening hebben. Maar het zou fijn zijn als we ook het standpunt van anderen proberen te begrijpen zonder daarover te oordelen.

 

Ik vraag me soms af: als iedereen persoonlijk bloggen zou accepteren en leuk of ‘normaal’ zou vinden, zou ik die twijfels en onzekerheden dan nog hebben? Ik denk van niet… Want ik vind het zelf gewoon hartstikke leuk. Maar waarom maakt het dan zoveel uit wat anderen denken? Ja, ik stel me kwetsbaar op, en ja, het zal waarschijnlijk nog gebeuren dat ik er ook effectief door gekwetst word… Maar dat hoort nu eenmaal bij het leven. Zo zijn er ook mensen die geen relatie aangaan uit angst om gekwetst te worden, maar is dat dan de oplossing? Halen zij daar dan echt voordeel uit? Weegt het nooit gekwetst kunnen worden dan echt op tegen alle voordelen die je uit je relatie haalt? Wel, ik denk dat het bij mijn blog hetzelfde is. Ik ga dus gewoon lekker door! Ook al weet ik dat het niet altijd makkelijk zal zijn…

 

Heb jij ooit al eens het gevoel gehad dat je veroordeeld werd op basis van je blog? En hoe ben jij daar mee omgegaan?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

15 reacties op “Veroordeeld worden op basis van je blog

  1. Ik breng een bezoekje aan je blog, om te kijken of je nieuwe tas al te bewonderen is, zie ik ineens dit artikel staan! Toevallig heb ik vandaag ook een artikel geplaatst over vooroordelen waar bloggers mee te maken krijgen, zo toevallig! Wat vervelend dat je er over twijfelde om te stoppen, gelukkig heb je dat niet gedaan, want dat is zo zonde.Uiteindelijk moet je je hart volgen en niks aantrekken van anderen. Soms zijn mensen ook simpelweg jaloers en dan kunnen ze nare dingen zeggen. Ik ben trouwens soms wel selectief in wat ik op mijn blog plaatst, mijn hele leven durf ik in ieder geval niet te delen, alhoewel ik steeds vaker persoonlijke artikeltjes schrijf. Het vervelendste vooroordeel vind ik dat mensen kunnen denken dat ik oppervlakkig ben omdat ik voornamelijk over beauty en fashion producten schrijf. Maar ik weet gelukkig beter en probeer mij gewoon zo min mogelijk van andere aan te trekken!
    Lees het vorige artikel van Svenja: Bloggers Guide / Vooroordelen over (beauty)bloggersMy Profile

    1. Dankjewel voor je reactie Svenja. Je kan inderdaad nooit goed doen voor iedereen, en het allerbelangrijkste is dat je doet wat je zelf graag doet Ik vind het ook belachelijk dat mensen je oppervlakkig vinden als je alleen over beauty of fashion blogt, het is toch niet omdat je daar over blogt dat je verder met niets anders bezig bent. Bij mij is het dan misschien eerder omgekeerd, niet oppervlakkig maar te diepgaand en te privé wat ik deel… Tja, dat maakt iedereen voor zichzelf uit eigenlijk he wat hij privé vindt… Ach ja… Ik ga zeker ook jouw artikel even lezen, is inderdaad toevallig hihi! Het artikel met mijn nieuwe tas komt morgen trouwens online

  2. Ik ben blij dat je jouw hobby niet laat varen door één of een paar negatieve commentaren!! Dat zou heel jammer zijn Maar dat wil niet zeggen dat ik het niet begrijp, integendeel. Ik merk dat bloggers in mijn (school)omgeving soms ook negatief bekeken worden. Het zou enkel om aandacht te doen zijn en er zou geen inhoud inzitten. Ik heb daarbij gemerkt dat het vaak allemaal rond jaloezie draait. Pech voor hen denk ik dan, maar zulke negatieve reacties raken je natuurlijk. Ik ervaar een gelijkaardig probleempje momenteel en wou er ook eens een post aan wijden maar ben nog wat aan het wikken en wegen hoe ik die het beste aanpak. Ik heb namelijk het gevoel dat ik me moet schamen omdat ik over beauty blog en dat op zichzelf weinig inhoud heeft, terwijl ik net een persoon ben met een kritische blik op wat er in de wereld gebeurt enzo. Maar blijkbaar zien mensen dat niet gecombineerd en krijg ik vaak vreemde neerbuigende commentaren vanuit mijn omgeving. Best wel stom. Maar laat me afsluiten met dit: Je behoort tot mijn favo blogs en ik heb juist veel respect voor je dat je je zo open durft opstellen! x

  3. Hè wat naar dat je je zo gekwestst voelde. Ik kan ej zeggen dat ik, ondanks het feit dat ik wel eens veroordeeld ben om wat ik op internet deel, hier ook hele mooie dingen uit heb gehaald. Zo had ik waarschijnlijk mijn man nooit leren kennen als ik mijn blog niet had. Ik had toen nog een ander, heel extreem persoonlij blog waar ik nu niet veel meer mee te mane wil hebben (ik had er bv. al mijn online dagboekstukjes vanaf 2002 op gezet). Anyway, mijn man kende mij via een forum maar was nooit op het idee gekomen om specifiek mij te vragen voor een afspraakje als hij niet mijn blog gelezen had. Gek genoeg is juist mijn man nu mijn grootste kriticus. Ik heb mijn Nederlandstalige blog om die reden nog niet aan mijn prsoonlijke Facebook gekoppeld. Mij kwetst het ook nog steeds wel als vreemden of vage kennissen mij veroordelen om mijn blog. Toch probeer i me daar zo min mogelijk van aan te trekken.
    Lees het vorige artikel van Astrid: Me time (tag)My Profile

  4. Ik begrip je heel goed maar ergens vind ik het ook wel weer stoer als je zo open durft te zijn het is alleen jammer dat mensen nooit begrijpen wat bloggen precies inhoudt en dat er omheen altijd vooroordelen blijven bestaan ook al zou je het eens goed uitleggen op tv en in series ziet het er toch altijd anders uit. ik weet niet wat er precies is gebeurt maar snap best dat het een pijnlijk moment is als je wordt afgekraakt vanwege dingen die je op je blog schrijft.
    Lees het vorige artikel van alexa: I can feel your heartbeatMy Profile

  5. Ik begrijp je volkomen maar wat vervelend dat je zo bent beoordeeld zeg. Het is lastig om de scheiding te maken tussen wat je wel en niet plaatst, want aan de persoonlijke blogs zijn vaak wel het interessants en mooist om te lezen. Gelukkig heb je het voor jezelf kunnen relativeren!

  6. Wat goed geschreven, heel knap. Ik merk ook dat er een taboe op het bloggen ligt. Terwijl mensen soms onbewust meer van leven op facebook zetten dan ik op mijn blog. Ik let goed op wat ik wil bloggen, en ben me er altijd van bewust wat het op latere termijn kan betekenen.
    Lees het vorige artikel van Simpel, met een snufje liefde: DIY: vaas vergrijzenMy Profile

  7. Wat een krachtig en sterk artikel Kim en wat ben ik blij dat je niet bent gestopt met bloggen haha! Dat zou namelijk zo zonde zijn. Het verhaal wat jij schetst gaat niet helemaal voor mij op. Ik ben niet zo snel onzeker over wat ik op internet neerzet. Wat ik heb geleerd is dat je het toch nooit goed kunt doen: er zijn altijd wel mensen die commentaar op je hebben. Dus waarom zou je dan niet trouw aan jezelf blijven en doen waar jij je goed bij voelt. Je leeft uiteindelijk niet voor anderen maar voor jezelf. Aan het einde van de dag lig jij in je eentje (of uiteraard met je partner) in bed en moet jij aan jezelf al je acties verantwoorden. Natuurlijk is het leuk als je complimenten of schouderklopjes krijgt (wie vindt dat niet leuk), maar ik geloof er heilig in dat je die ook wel kunt krijgen als jij jezelf blijft en trouw aan jezelf blijft. Op die manier word je ook een stuk gelukkiger. Ik ben in ieder geval blij dat jij deze keuze hebt gemaakt en onthou dat je echt goed bezig bent, wat mensen ook zeggen of hoe ze ook over je blog oordelen. Richt je op de positieve reacties en laat die negatieve naar de achtergrond verdwijnen, hoe moeilijk dit soms ook is
    Lees het vorige artikel van Deisy: 6x waarom ik jou vandaag een grote knuffel geefMy Profile

  8. Lijkt me een heel vervelende situatie en ik kan me voorstellen dat je dit een heel naar gevoel geeft… Ik vind het fijn dat je dit met ons durft delen! En ik zou je blogjes missen hoor, moest je stoppen met bloggen dus doe maar gewoon lekker verder

  9. Heel sterk van jou dat je toch bent blijven bloggen en er gewoonweg een artikeltje aan gewijd hebt. Zelf houd ik ook te veel rekening met wat anderen zeggen en kan me dit ook enorm kwetsen en het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar inderdaad, eigenlijk mag je je niet zo diep laten raken door wat andere van jou of je blog zeggen. Ik zie dat bloggen je passie is en ik vind dat je dat geweldig doet!

  10. Wat naar zeg! Hier ook discussies van familie die niet begrijpen waarom ik zoveel online gooi. Ze denken dat ik alles maar zeg, dat is dus helemaal niet waar. Ik ben er ook wel eens bang voor dat het me problemen gaat opleveren, maar dat is dan aan hen, want dit is mijn leven. Sterkte er mee! Ik hoop dat je mag geloven in jezelf!
    Lees het vorige artikel van Wilmaaa: Doelen voor DecemberMy Profile

  11. Heel erg mooi artikel en ik begrijp je ook volledig.. Het is zo dat mensen altijd kritiseren. Vinden ze iets wat ze nog niet kennen of wat zij zelf niet doen, dan vinden ze dat al meteen raar en geven ze kritiek. Erg jammer eigenlijk want zo kijkt men niet verder en ziet men niet dat het ook bij bloggen/Youtube eigenlijk over een ‘gewone’ hobby gaat… Misschien kan je de erg persoonlijke artikels, waarbij je écht weet dat het je zou kwetsen moest iemand hier een negatieve reactie over geven of je hierdoor compleet anders zou bekijken wel schrijven, maar dan toch niet publiceren? Ik lees en begrijp dat je er wel veel voldoening uit haalt om je verhaal kwijt te kunnen, maar misschien kan je bepaalde dingen dan toch beter enkel voor jezelf schrijven, puur om je toch wat te beschermen.. Ik vind het in ieder geval erg mooi dat je zo open kan zijn over bepaalde zaken en ik denk dat dat ook net jouw blog die eigenheid geeft die toch wel speciaal is. Anyways ik ben blij dat je niet stopt met bloggen, want dat zou echt zonde zijn! xxx
    Lees het vorige artikel van Marijke: VIDEO: Vlaamse Youtuber TagMy Profile

  12. Prachtig geschreven en ik denk voor meerderen herkenbaar! Zelf had (en soms nog steeds heb) ik ook de angst dat anderen – vooral bepaalde mensen – zouden ontdekken dat ik blog en het gek zouden vinden. Daarom denk ik ook goed na voordat ik echt hele persoonlijke dingen op mijn blog zet. Bij anderen vind ik het juist interessant om te lezen, maar zelf ben ik angstig voor veroordeling of zelfs problemen in mijn latere werkveld. Ik kan me voorstellen dat zo’n veroordeling pijn doet en je op dat moment zelf dacht aan het stoppen met bloggen. Ik ben blij dat je het hebt kunnen relativeren!
    Lees het vorige artikel van Renske: 10 Facebookgroepen voor bloggersMy Profile