Vier jaar samen: ons liefdesverhaal

Memory Lane, Persoonlijk

quote love

10 december 2014. Vandaag is het een speciale dag voor mij. De dag waarop ik vier jaar samen ben met mijn vriend! Ja, vier jaar, je leest het goed! Dat gaan we vanavond zeker samen vieren! En ter deze gelegenheid deel ik vandaag ons liefdesverhaal met jullie. Zijn jullie benieuwd hoe we elkaar leren kennen hebben, wat we deden op onze eerste date en wanneer onze eerste kus plaatsvond? Lees dan snel verder!

Onze eerste ontmoeting

De allereerste keer dat ik Robby zag was op Oudejaarsnacht in 2008. Ik moest te voet naar huis van het feestje, maar het was zo verschrikkelijk koud buiten… Ik vroeg aan mijn toenmalige vriendje om me naar huis te brengen, maar hij kon niet omdat hij moest werken op dat feestje. Gelukkig regelde hij dat één van zijn vrienden mij naar huis kon brengen. Het was iemand die ik niet kende, maar dat maakte me op dat moment niet zoveel uit. En ja ja, jullie kunnen het al raden: het was Robby. Maar voor jullie beginnen te speculeren: er is toen niets gebeurd tussen ons hoor! Hij heeft me gewoon braaf naar huis gebracht, en dat was maar twee minuutjes rijden. Meer was het niet. Maar goed, dat was dus onze eerste ‘toevallige’ ontmoeting. Sindsdien zag ik Robby eigenlijk steeds vaker op feestjes. Ik kende hem via via en we begroeten elkaar en stonden af en toe wat te praten of te dansen, samen met nog andere vrienden. Na een tijdje chatten we ook af en toe (toen nog op MSN ), maar dat was allemaal heel onschuldig hoor. Ik had toen trouwens al een vriendje.

Onze eerste date

Maar eind september ging het uit tussen mij en mijn vriendje. Ongeveer een maand later was ik op een vrijdagavond alleen thuis en zat ik toevallig met Robby te chatten. Ik vertelde hem dat ik alleen thuis was en me verveelde, en toen vroeg hij me heel spontaan of ik zin had om samen iets te gaan drinken. Helemaal zonder bijbedoelingen. Hij moest later op de avond wel nog gaan zaalvoetballen, dus we hadden maar ongeveer anderhalf uur de tijd. Toch ging ik op zijn aanbod in, iets wat ik normaal niet zo snel zou doen, maar ik verveelde me gewoon heel erg en wilde graag iets gaan doen. We gingen samen een cocktail drinken in een cocktailbar in Brussel, waar ik anderhalf uur lang zat te praten over mijn ex-vriend. Ik was nog heel erg gekwetst en verdrietig om de breuk. Arme Robby, die moest heel mijn verhaal aanhoren, haha. Tegen het einde aan zei hij enkele keren dat hij bijna moest vertrekken om te gaan voetballen, maar ik bleef maar praten, zodat die arme jongen waarschijnlijk niet meer durfde weggaan. Hij zei heel de tijd dat hij twijfelde of hij nog zou gaan voetballen of niet, en ik zei natuurlijk dat hij moest gaan. Maar tegen dat we uiteindelijk vertrokken waren, was het al veel te laat, waardoor hij sowieso te laat ging komen. Onderweg besloot hij dan toch niet meer te gaan, dus reden we nog door naar een andere bar. Gelukkig was ik uitgepraat over mijn ex-vriendje en hebben we nog tot 4 uur ’s nachts zitten praten en lachen samen. Wat was het gezellig! Ik voelde me heel erg op mijn gemak bij Robby, ook al was het eigenlijk de eerste keer dat we samen met z’n tweeën waren. Ook ontdekten we die avond dat we op dezelfde dag verjaren, wat een toeval! Ik geloofde het eerst niet, ik dacht dat Robby mijn verjaardag op Facebook had gezien en dat hij dat zei om een grapje te maken. Maar nee hoor,  het was echt waar. Dat verklaarde misschien waarom het zo goed klikte op onze eerste date! Nu verwachten jullie waarschijnlijk allemaal een romantisch einde van de avond? Wel, Robby bracht me naar huis, deed de autodeur voor me open, stapte met me mee tot aan de deur, en toen kuste hij me innig… Mopje! Hij bracht me gewoon braaf naar huis en verder gebeurde er helemaal niets. Eenmaal thuis voelde ik me een beetje raar, maar op een goede manier. Ik was echt verwonderd over hoe leuk we het hadden gehad samen, terwijl het eigenlijk allemaal zo stom gekomen was en eigenlijk ook helemaal geen date was of zo. Het was gewoon een avond die heel spontaan gekomen is, en waar ik eigenlijk ook helemaal geen verwachtingen over had.

Na onze eerste ‘date’ sms’ten we elkaar dat we het heel gezellig vonden en dat we vaker moesten afspreken. En dat deden we ook. We gingen regelmatig iets drinken met ons tweetjes, en soms ook met nog wat andere vrienden erbij. We sms’ten elkaar ook veel, en we voelden allebei wel dat er iets was tussen ons… Maar ik hield de boot wat af omdat ik nog niet klaar was voor een nieuwe relatie. Ondertussen gingen er enkele maanden voorbij waarin ik bijna elke week met Robby afsprak, naar feestjes ging om hem te zien, uren in de auto met hem zat te praten en te lachen… en telkens een speciaal gevoel in mijn buik had. En ik vermoedde dat hij hetzelfde voelde. Maar verder kwam er niets van.

Schoolbal

In februari was het ons schoolbal (ik zat in het zesde middelbaar) en moest ik een tijdje achter de toog werken. Robby stond ondertussen heel de tijd met mij te praten, en als ik even iemand moest bedienen wachtte hij tot ik weer klaar was. Tot er plots een bepaalde jongen wel heel erg vaak pintjes kwam halen. Hij wond er geen doekjes om en probeerde me openlijk te versieren. Robby stond er naar te kijken, en ik weet nog dat ik het zo erg vond voor hem. Maar toch liet ik me inpakken door die jongen en gaf ik hem mijn nummer. En heel toevallig leerde Robby later die avond ook een meisje kennen op het schoolbal. In de weken nadien begon ik met de jongen van het bal te sms’en en werd ik verliefd op hem. En Robby leerde het meisje steeds beter kennen. Op een avond vroeg Robby me of we konden afspreken omdat hij me iets wou vertellen, maar ik kon niet want mijn papa lag toen in het ziekenhuis en ik moest hem gaan bezoeken. In het ziekenhuis chatte ik met Robby, want het was dringend zei hij. Hij vertelde me dat hij gevoelens voor me had en vroeg me of ik ook iets voor hem voelde. Helaas moest ik hem teleurstellen en vertelde ik hem dat ik verliefd was op iemand anders. Mijn hart brak een beetje, want ik voelde dat Robby nog steeds heel speciaal voor me was. Maar het zou bij beste vrienden blijven. Enkele weken later was ik samen met de jongen van het schoolbal, en – jullie raden het nooit – Robby met het meisje van het schoolbal. Dat deed me wel iets, maar goed, ik was blij dat hij gelukkig was. Robby en ik zagen en hoorden elkaar plots veel minder. Maar mijn ‘relatie’ met de jongen van het schoolbal duurde niet zo lang. Ik was weer verliefd geworden op een andere jongen… (Ik weet niet wat er toen aan de hand was met mijn hormonen, haha!) Met die tweede jongen had ik wat flirts, maar een relatie hebben we eigenlijk nooit gehad. Na een tijdje liet die jongen niets meer van zich horen, wat ik heel erg jammer vond. Maar ondertussen nam het contact met Robby weer toe. We gingen samen een fietstochtje maken, waren vaak samen op Tomorrowland, gingen samen naar de bioscoop, gingen met vrienden naar zee,… We waren toen beste vrienden, maar ik voelde wel de hele tijd dat er eigenlijk meer was. De manier waarop we met elkaar omgingen werd steeds closer, en ik voelde dat er weer iets groeide. Maar ik wilde er niet aan toegeven, ik was bang om hem te verliezen als een relatie zou mislukken. Bovendien was hij nog steeds samen met dat meisje van het bal…

39847_412792263002_789103002_4717167_4715415_n

Eén van onze eerste foto’s samen op Tomorrowland 2010. Toen waren we nog ‘gewoon vrienden’. 

Onze eerste kus

Zo sleepte het dus nog enkele maanden aan, maar ik voelde dat ik mijn gevoelens voor Robby steeds moeilijker voor mezelf kon houden en dat ik me vreemd begon te gedragen tegenover hem. Op een avond zat ik met vriendinnen iets te drinken op café, en ging ik weg zonder dag te zeggen tegen Robby, die daar ook was. Robby stuurde me een boze sms omdat ik zomaar was weggegaan zonder dag te zeggen. Ik was ondertussen al thuis, maar ik besefte wel waarom ik dat had gedaan. Gewoon omdat ik soms niet goed wist hoe ik me tegenover hem moest gedragen… Maar wat moest ik nu doen? Ik stuurde hem enkele onduidelijke sms’en waarin ik hem vertelde dat ik soms niet goed wist hoe ik me tegenover hem moest gedragen en dat ik niet het allemaal niet goed kon uitleggen, dat ik het niet kon zeggen… En toen kwam Robby naar me toe. Ik ging naar buiten en stapte naar hem toe. En daar stonden we dan, in het midden van de nacht, in het midden van mijn straat. Ik draaide nog minstens een uur rond de pot over dat ik niet wist hoe ik het moest zeggen, maar uiteindelijk kwam het eruit. Ik vertelde hem dat ik verliefd op hem was. En toen kusten en knuffelden we elkaar. Heel veel en heel lang. Dat moment vergeet ik nooit. Uiteindelijk moest Robby naar de wc en nam ik hem mee naar binnen. En nu verwachten jullie waarschijnlijk een romantisch einde, maar nee hoor. Robby zat bijna een half uur lang op de wc met diarree. En dat is geen mopje! Romantisch hé? Haha! Maar goed, toen hij er eindelijk weer af kwam, kusten en praatten we nog een beetje, en dan ging hij weer naar huis.

Pas de volgende dag drong het echt tot me door. Hoe moest het nu verder? Robby was trouwens nog altijd samen met dat ene meisje, maar hij zei me dat hij het meteen met haar ging uitmaken. Ik wist niet of ik dat wel wilde, ik wist niet of wij twee samen wel een relatie konden hebben… Maar toch wilde hij het uitmaken met dat meisje, of we nu een relatie zouden hebben of niet. Maar ik wist het allemaal niet meer. Ik wilde hem niet kwijt als vriend. Bovendien waren er eigenlijk nog twee dingen die mij tegenhielden: hij werkte of studeerde niet, én hij had een kort brosje, iets wat ik echt niet mooi vond. Erg om te zeggen he? Maar zo was het wel. In de volgende (drie?) weken zagen we elkaar nog regelmatig en vertelde ik hem elke keer dat ik het niet wist. Op 9 december 2010 sms’te ik uiteindelijk naar Robby dat ik het wilde proberen. Maar toch was ik nog niet helemaal zeker. Op 10 december 2010 (vandaag vier jaar geleden) hadden we een leidingsetentje met de meisjes van de Chiro. Ik weet nog dat ik heel de tijd aan het vertellen was over mijn twijfels. Nadien zou ik Robby nog zien op café. Hoe moest ik dan reageren? Wat als hij me plots zou kussen in het openbaar? Toen we in het café aankwamen, zag ik Robby in de verte al staan. Maar ik durfde niet naar hem toe te gaan. Na een tijdje kwam hij naar mij toe, en kuste hij me. En tot mijn verbazing voelde ik me opgelucht en gelukkig. Het was gebeurd, er was geen weg meer terug, we zouden het proberen. We stonden die avond nog lang samen te praten en kusten af en toe, en iedereen mocht het zien. We waren gelukkig!

collage 4 jaar samen

Eindelijk samen

Toch bleef die onzekerheid de eerste weken nog wel wat duren bij mij. En ik voelde ook dat Robby erg onzeker en bang was door mij. Maar stilaan werden we elkaar gewoon als koppel, na een jaar lang beste vrienden te zijn geweest. En nu, vier jaar later, kan ik me niet meer voorstellen dat we ‘gewoon’ beste vrienden waren. Robby is alles voor mij, ik me geen leven zonder hem aan mijn zijde meer voorstellen. Of beter: ik wil het me niet voorstellen. Onze relatie is niet altijd eenvoudig geweest, we hebben zeker ups en downs gekend, maar we houden zoveel van elkaar dat we er gewoon steeds voor zijn blijven gaan. Bovendien zijn we ook sterker geworden dankzij de downs, en hebben we elkaar daardoor steeds beter leren kennen. Op sommige vlakken zijn we heel verschillend, maar we leren van elkaar, en we dan ander ook steeds meer te accepteren zoals hij is. We begrijpen elkaar steeds beter en kunnen steeds beter met elkaar om. En dat vind ik zo mooi in onze relatie. We weten dat een relatie niet altijd makkelijk is, we hebben geleerd dat er aan een relatie gewerkt moet worden, maar we hebben ook geleerd dat het de moeite loont om er samen voor te blijven vechten. We hebben geleerd dat praten heel belangrijk is, ook als het even wat moeilijker gaat. We weten ondertussen ook dat we ontzettend veel van elkaar houden en dat we elkaar nooit kwijt willen. En natuurlijk hebben we ook ontzettend veel mooie momenten samen! We kunnen we uren met elkaar praten en lachen en doen veel dingen samen. Ik voel me nog steeds enorm verliefd als ik bij hem ben en ga ook steeds meer van hem houden en leer hem steeds meer aanvaarden als wie hij is. Al zijn goede kanten, maar ook de kanten die ik zelf iets minder leuk vind. Want dat is nu eenmaal wie hij is, en ik hou van hem, van kop tot teen. En zolang je echt van elkaar houdt, kan je samen heel ver geraken! Ik hoop uit de grond van mijn hart dat we samen nog lang en gelukkig mogen leven!

quote love 2

PS: Zijn jullie benieuwd naar hoe het afliep met zijn korte brosje? Wel, na een paar weken durfde ik hem voorzichtig te suggereren dat ik dacht dat wat langer haar hem heel goed zou staan. In het begin wilde hij er niets van weten, maar omdat ik bleef aandringen en hij toen nog alles voor me deed (haha!), gaf hij uiteindelijk toch toe en probeerde hij zijn haar eens te laten groeien. Sindsdien heeft hij het nooit meer zo kort geschoren, en daar zijn we allebei heel blij om! Met zijn wat langere haar en zijn stoppelbaardje vind ik hem sexy as hell, haha!

Heb jij ook een vriendje? Hoe lang zijn jullie al samen? En hoe is het bij jullie allemaal begonnen?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

35 reacties op “Vier jaar samen: ons liefdesverhaal

    1. Dankjewel Sophie! Haha, die foto’s zijn heel verspreid over die 4 jaar genomen en vaak van op dezelfde dag of op een weekendje weg of zo, want verder staat m’n vriend ook niet graag op de foto hoor, ik moet ook altijd veel zeuren haha!

  1. Dit is al een wat ouder beticht van je, maar ik wilde even zeggen dat ik helemaal verliefd ben op je blog!!
    Zoveel leuke artikelen zoals deze ook weer!
    Super dat jullie al zolang samen zijn. Ik was 8 december twee jaar samen met mijn vriend.

    Liefs

    Eline

    1. Wauw, wat een liever reactie! Je maakt mijn kerstdag helemaal goed ja, ik ben heel blij dat we al zo lang samen zijn, maar twee jaar kan ook al tellen he! December lijkt echt dé liefdesmaand, haha!

    1. Haha, ja hé! Maar ben ergens wel blij, want wie weet was het niet gelukt als we al vroeger een relatie geprobeerd hadden. Dankjewel!

  2. Wat leuk om te lezen hoe jullie bij elkaar zijn gekomen zeg: echt heel bijzonder! En ben blij dat het uiteindelijk wel zo goed heeft uitgepakt en jij heel gelukkig met hem bent. Ik ben het echt met je eens: relaties zijn vechten, maar als je genoeg om elkaar geeft en elkaar de ruimte kan geven om “jezelf” te zijn, dan moet het zeker goed komen. Van harte gefeliciteerd in iedere geval dit jaar en hoop dat jullie nog vele jaren tegemoet gaan! X

    1. Wat een lieve reactie! Ik denk er ook zo over. Ik heb het gevoel dat er tegenwoordig zo snel wordt opgegeven met al die scheidingen… Maar het zal met niemand helemaal vanzelf gaan, aan een relatie zal je altijd moeten werken en je zal altijd wat water bij de wijn moeten doen. Dankjewel!

    1. Wat lief, dankjewel! Oh wat leuk, ik had het zelf nog nergens gezien! Ik ga snel een kijkje nemen bij jullie, want lees dat ook zo graag haha! December is zo’n gezellige romantische maand, zal daar vast mee te maken hebben

  3. Wauw, wat lief dat je dit hele verhaal met ons deelt, geeft echt aan hoeveel je om hem geeft. Wat grappig dat het in het begin zo stroef ging en ‘vrienden’ waren. Gelukkig zijn jullie nu al zo lang bij elkaar, van harte gefeliciteerd Jullie zien er uit als een lief stel. Heel veel geluk nog samen!
    Lees het vorige artikel van Svenja: Home inspiration / It’s Christmas TimeMy Profile

  4. Oooooh wat een mooi verhaal! Ik smelt helemaal als ik dit lees. Gelukkig hebben jullie dan allebei toch jullie twijfels opzij kunnen zetten want kijk nu…zo’n leuk stel. Mijn vriend en ik zijn vrijdag 3 jaar samen, de tijd vliegt als het plezant is he
    Lees het vorige artikel van Elise: VoorleesweekMy Profile

    1. Wat een lieve reactie! dankjewel! Wat leuk dat jullie ook bijna 3 jaar samen zijn, gefeliciteerd alvast! Inderdaad, de tijd vliegt als je het naar je zin hebt!