Mijn gedachten en gevoelens rond terrorisme

Persoonlijk

gedachten en gevoelens rond terrorisme

Op de blog van Kim las ik onlangs een artikel over haar angst voor terrorisme en tips om deze onder controle te krijgen. Door het artikel te lezen besefte ik dat ik hier eigenlijk zelf toch ook wel wat bang voor ben. Ik denk dat iedereen dat tegenwoordig wel wat is, in meerdere of mindere mate. Gelukkig heb ik het goed onder controle en laat ik mijn leven er niet door leiden, maar het raakt me natuurlijk wel en het zet me ook soms aan het denken. Het leek me dus wel interessant om er even een artikel aan te wijden. Lees je mee?

Angst

De eerste terroristische aanslagen die Europa – of mij althans – echt bang gemaakt hebben zijn die in Parijs in november 2015. Ondanks dat het nieuws bij mij niet meteen heel hard binnen kwam, was ik de periode nadien toch wat bang. Daar schreef ik toen ook een artikel over. Maar nadien zakte mijn angst (gelukkig) toch wel weer… tot in maart 2016 de aanslagen in Brussel plaatsvonden. Die kwamen voor mij natuurlijk heel dichtbij aangezien ik er op zo’n 20 kilometer vandaan woon én toen nog in Brussel werkte. Op het moment van de aanslagen zat ik op de trein ergens in Brussel… Op beide plaatsen waar de bommen explodeerden was ik al een aantal keer geweest: de luchthaven van Zaventem waar ik altijd het vliegtuig neem om op vakantie te vertrekken en het metrostation Maalbeek waar ik langskwam wanneer ik uitzonderlijk eens met de metro naar mijn werk (en vroeger als student naar ‘school’) ging. Ik ‘ken’ zelfs enkele mensen die op dat moment op diezelfde lijn zaten en enkele minuten eerder of later aan hetzelfde station zouden passeren… Mijn collega’s kenden zelfs mensen die op de gedoemde metro zaten!

Ook met de auto reed ik er soms langs op de terugweg van mijn werk naar huis. Al ging ik niet zo vaak met de metro of de auto, maar wel met de trein, waarop ik me na de aanslagen ook regelmatig onveilig voelde. De treinen die ik nam zaten vaak overvol én reden door grote én kleine (d.w.z. onbeveiligde) stations in Brussel, ideaal dus voor een aanslag. In de periode na de aanslagen in Parijs en Brussel was ik toch veel alerter op de trein en in de stations. Ik keek vaak rond of ik niets verdacht zag. Elke keer wanneer de deuren openden was ik even bang dat er iemand met een wapen of bom was opgestapt. Wanneer ik op het perron een moslim met grote koffers zag stapte ik er in een grote boog omheen (ik weet dat zeker niet alle moslims terroristen zijn, maar dat is wel het effect dat de terroristen creëren). Ook wanneer ik in de file stond in een tunnel in Brussel was ik bang dat er in een koffer van één van de auto’s een bom zou zitten…

Gelukkig had ik mijn angst redelijk goed onder controle. Dat deed ik vooral door te rationaliseren. Want de kans is inderdaad erg klein dat het gebeurt op de plaats waar jij net op dat moment bent. Maar ze bestaat natuurlijk wel… Maar ook dat probeer ik dan weer te rationaliseren, want tja, als jij net op het verkeerde moment op de verkeerde plaats bent, dan vrees ik dat je nog weinig kan doen, hoe alert je ook bent. Je kan een aanslag niet controleren of voorspellen. Toch betrap ik mezelf er soms wel op dat ik zelf ga invullen waar en wanneer het volgens mij wel of niet zou gebeuren. Ik denk dat dit vooral een soort van beschermingsmechanisme is om onszelf veilig te voelen wanneer we ergens naartoe gaan. Dan proberen we te denken, ach, daar zal het wel niet gebeuren, of toch niet op dat tijdstip. En van andere evenementen denk ik dan weer dat de kans heel groot is dat er een aanslag zal plaatsvinden, dat had ik bijvoorbeeld onlangs bij de viering van de Nationale Feestdag in Brussel. Maar je kan het gewoon niet weten, het kan tegenwoordig altijd en overal. Als je het echt voor 99,99% wil vermijden is het enige wat je kan doen je thuis opsluiten, maar dan leef je ook niet meer. Ik ga dus wel nog overal naartoe waar ik anders ook naartoe zou gaan, maar ik moet zeggen dat ik soms wel even nadenk als ik naar een bepaalde plek of evenement ga waar veel mensen zijn. Wanneer ik er dan ben denk ik er ook wel eens aan, maar gelukkig gaat het dan snel weer over en kan ik wel gewoon genieten van het moment. Want dat is wat we net nu nog meer moeten doen!

Onmenselijk

Ik vind het zo’n gek idee dat we niet meer veilig zijn op openbare plaatsen, zelfs plaatsen waar we zo vaak komen, dat we gewoon elk moment door één of andere ‘gek’ vermoord kunnen worden, zomaar. Natuurlijk is het leven onvoorspelbaar en weet je nooit wanneer je zal sterven, maar ongelukken of ziekten horen nu eenmaal bij het leven, daar kan niemand iets aan doen. Terrorisme daarentegen is iets wat mensen elkaar aandoen. Het zijn mensen van vlees en bloed die andere mensen gewoon koelbloedig vermoorden, op een vreselijke manier. Dat vind ik zo moeilijk om te vatten. Hoe kan iemand zoiets doen? Hoe kan iemand zo ver komen?

Waar eindigt dit? 

Ondertussen zijn er op veel verschillende plaatsen in Europa aanslagen geweest en lijken ze elkaar steeds sneller op te volgen. Het kan overal en op elk moment gebeuren. Ik stel me hier wel wat vragen bij. Waar en wanneer eindigt dit? Hoe ver laten we dit nog komen? Komt er een derde wereldoorlog? Hoe zal dat eraan toegaan? Kan hier echt niet meer tegen gedaan worden?

Ik volg het nieuws en de politiek niet voldoende dus ik weet er eerlijk gezegd weinig van, maar ik heb het idee dat er niet zoveel tegen gedaan wordt. We weten waarschijnlijk ook niet alles waar de politie, het leger, de staatsveiligheid en de politiek mee bezig is, en waarschijnlijk is het ook heel moeilijk om er echt iets aan te doen, maar toch… Nu worden er vooral controles gehouden op plaatsen waar veel volk is, maar ik vrees dat dat maar weinig helpt. Ten eerste valt het niet van iemand zijn gezicht af te lezen of die persoon een terrorist is en ten tweede is het tegen de tijd dat ze hem in de gaten hebben waarschijnlijk al te laat. Mensen controleren vóór de ingang vind ik ook belachelijk, want dan staat de massa gewoon daar buiten aan te schuiven en slaan de terroristen toch gewoon daar toe?

Maar ook deze vragen en bedenkingen probeer ik weer los te laten, in de hoop dat het snel stopt en dat de politiekers weten waar ze mee bezig zijn… Ik probeer het ook zo veel mogelijk te vermijden en er niet te veel over na te denken, want dat helpt toch niet, integendeel, het zou me allemaal maar bang en ongelukkig maken…

Wat zijn jouw gedachten en gevoelens rond terrorisme?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

6 reacties op “Mijn gedachten en gevoelens rond terrorisme

  1. Ik was zondag bij Beyoncé, en betrapte mezelf erop dat ik bang was toen iedereen daar samen richting parking trok. Zo heel erg veel volk op elkaar.
    Het zit toch soms dieper dan je denkt..

  2. Het is zo lastig om terrorisme doelgericht te bestrijden. Dat is ook wat er zo eng aan is. Eerlijk gezegd denk ik dat de grote migrantenstroom het makkelijk heeft gemaakt voor terroristen om in Europa te komen. Totaal niks tegen migranten hoor, maar het is als terrorist makkelijk om in zo’n massa op te gaan wanneer dat gaande is. Dus ik hoop dat het allemaal weer afzakt.

    Wanneer je zelf niet iets kan doen aan een situatie (zoals een terroristische dreiging) kun je eigenlijk alleen wat doen aan hoe je er zelf mee omgaat …
    Lees het vorige artikel van Mariska: Colourpop | Meer Super Shock Shadows & make-up looks!My Profile

  3. Ik ben afgelopen maandag naar Brussel geweest voor de Harry Potter Expo en moet bekennen dat ik vooraf wel een beetje bang was. De dag zelf heb ik er niet eens aan gedacht. Soms vind ik het wel eng, vooral omdat mijn vader in Den Haag werkt en ik bang ben dat ze daar een aanslag plannen. Maar het is wat je zelf al zegt, je weet het nooit en als het gebeurd op de plek waar jij bent dan kan je er eigenlijk niks tegen beginnen en er maar ‘het beste van maken’ dat klinkt heel cru maar op dat moment denk je toch alleen aan jezelf beschermen. Ik hoop het niet mee te maken.
    Terrorisme is ook niks nieuws trouwens. Wij zijn hier nu allemaal wel bang en wat denk je van de mensen in Syrië en de landen waar IS de macht heeft?! Daar is het zowat dagelijks en kan je niet anders dan proberen het land en al jou bezittingen achter te laten. Ik snap niet dat mensen zo tegen vluchtelingen kunnen zijn, maargoed dat is weer een ander onderwerp.