Hoe ik ben veranderd met volwassen worden

Persoonlijk

halflange bob

Onlangs ben ik 24 geworden, officieel ben ik dus al zes jaar volwassen! Wauw, dat is eigenlijk best al lang! Hoewel ik me op sommige vlakken nog altijd een jong meisje voel, heb ik me eigenlijk altijd wel wat volwassener gevoeld dan mijn leeftijdsgenoten. Misschien heeft dat te maken met het feit dat ik tot mijn vijftiende enig kind was en dus vaak in het gezelschap van volwassenen was? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik de afgelopen jaren toch wel veranderd ben en ook het gevoel heb dat ik echt volwassener geworden ben. Ik vertel jullie in dit artikel op welke vlakken.

Zachtaardiger

Ten eerste heb ik het gevoel dat mijn karakter de laatste jaren zachter geworden is. Tijdens mijn puberteit was ik soms nogal fel in mijn reacties, naar mijn ouders toe bijvoorbeeld. In het begin van mijn relatie met mijn vriend (ik was toen 18-19 jaar) kon ik soms ook heel fel en zelfs wat agressief zijn als ik kwaad was. Meestal verbaal, maar soms ook wel eens fysiek (lees: mijn tas naar zijn hoofd gooien, oeps!). Ook tegenover vriendinnen kon ik soms nogal hard zijn in het uitdrukken van mijn mening. Ik merk zelf en hoor ook van anderen dat ik de laatste jaren veel rustiger of zachter geworden ben. Natuurlijk kan ik nog weleens fel reageren, maar tegenwoordig uit ik mijn mening veel rustiger en sta ik ook veel meer open voor de mening van anderen. Verder ben ik ook zachtaardiger geworden. Ik probeer dingen op een zachte en rustige manier te zeggen en zal veel minder snel roepen of fel reageren. Ik denk dat ik ook liever geworden ben, of mijn appreciatie voor anderen alleszins meer durf te uiten. Vroeger had ik het moeilijker om iets liefs tegen iemand te zeggen (behalve dan tegen mijn vriend), maar nu kan ik dat makkelijker en daar ben ik heel blij om, want ik vind het heel belangrijk dat we onze appreciatie voor anderen laten zien.

Beter weten wie ik ben en wat ik wil

Verder heb ik mezelf de laatste jaren beter leren kennen en weet ik daardoor ook beter wat ik wil, op allerlei vlakken: qua relaties, vriendschappen, hobby’s, werk, kledingstijl,… Ook heb ik meer en meer geleerd om te durven uitkomen voor wat ik wil en belangrijk vind. Zo ga ik bijvoorbeeld niet graag meer uit (als in feesten) en doe ik niet meer zo graag dingen in grote groepen. Toen ik dat ontdekte had ik het daar in het begin best moeilijk mee, maar stilaan heb ik het van mezelf leren accepteren en nu durf ik daar ook voor uitkomen naar anderen toe en durf ik voor mezelf te kiezen. Ook wat betreft mijn blog: in het begin schaamde ik me daar voor en durfde ik het tegen niemand te vertellen, en nu gaat dat al een stuk beter, hoewel ik het er soms nog steeds moeilijk mee heb. In sommige dingen ben ik dus nog steeds wat zoekende, maar ik denk dat dat bij het leven hoort en altijd wel zal blijven. En ondanks dat ik mezelf beter ken en beter weet wat ik wil, ben ik meer en meer een eeuwige twijfelaar geworden… Een beetje tegenstrijdig misschien, maar toch is het zo. Daar wil ik graag wel nog wat van af, want dat kan zo vermoeiend zijn!

Zelfvertrouwen

Behalve dat ik nu beter weet wie ik ben en wat ik wil, heb ik mezelf ook meer en meer leren aanvaarden zoals ik ben. Ondanks dat ik nog steeds wel mijn onzekerheden of onzekere momenten heb, heb ik de laatste jaren toch ook meer zelfvertrouwen gekregen. Het lijkt alsof ik sinds een tijdje een klik gemaakt hebt en geleerd heb dat ik oké ben zoals ik ben, dat ik een goede persoon ben en best trots mag zijn op mezelf en voor mezelf mag kiezen. Ik probeer mezelf niet meer in allerlei bochten te wringen zodat zoveel mogelijk mensen me leuk vinden, ik heb zoiets van: this is who I am, take it or leave it. Ik denk dat mijn vriend hier zeker en vast ook wel toe bijgedragen heeft, omdat hij me onvoorwaardelijk accepteert zoals ik ben, me steunt in alles wat ik doe en me vaak lieve complimenten geeft.

Heb jij het gevoel dat je veel bent veranderd met volwassen worden?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

5 reacties op “Hoe ik ben veranderd met volwassen worden

  1. Wat fijn om dit artikel te lezen! Och, ik ben een en al volwassenheid naar mijn mening.. Een vaste baan, een koop appartementje en nu bezig te verhuizen.. Ik ben getrouwd en vandaag precies 9 jaar samen… Ik ben de loop der jaren zeker volwassen geworden en weet goed wat ik wel/niet wil.
    Lees het vorige artikel van Sas: 9 jaar samen. Highlights van onze relatieMy Profile

  2. Wat fijn dat je nu meer zelfvertrouwen hebt en zekerder bent van je stuk! ik ben juist 22 en was 18 toen ik iets begon met Jim. Ik merk ook dat ik in die jaren heel fel gegroeid ben en vind het best bijzonder dat ik dat ‘samen’ met hem heb kunnen doen. Ik ben toch ook wel gegroeid van een onzeker en stil meisje naar een vrouw die nu toch wel beter weet wat ze wilt en die er ook wat meer staat.
    Lees het vorige artikel van Anneleen: Een snap’je uit mijn leven #2My Profile

    1. Dat is inderdaad heel mooi en bijzonder! Iemand die er altijd voor je is en van je houdt om wie je bent is natuurlijk altijd wel een boost voor je zelfvertrouwen Fijn om te lezen dat jij ook zo gegroeid bent de laatste jaren!

  3. Ik ben wel aardig wat veranderd in de afgelopen jaren, maar ik heb meer het idee dat ik daar door m’n angststoornis (wat toen ongeveer begon) tot die veranderingen ‘gedwongen’ ben. Dingen als niet meer stappen en niet te veel drukte enz. Maar het zal vast ook wel een beetje met leeftijd te maken hebben.
    Lees het vorige artikel van Mariska: Gids & tips | wenkbrauwen bijtekenenMy Profile