Ik hou niet (meer) van uitgaan

Persoonlijk

ik hou niet van uitgaan

Het is zomervakantie en voor veel jongeren dé tijd van het jaar om naar festivals te gaan en er op los te feesten. Maar niet voor mij. Op vakantie gaan met vriendinnen en elke avond tot in de late uurtjes in de discotheek hangen dan? Dat is helaas ook niet aan mij besteed. Ik hou gewoon niet meer van uitgaan. Maar dat kan soms best vervelend zijn als je in een vriendengroep zit waarin wel vaak wordt uitgegaan. En aangezien ik soms het gevoel heb hier alleen mee te zijn, deel ik mijn verhaal vandaag met jullie. Misschien herkennen jullie zich er wel in en voelen we ons dan beiden een beetje minder alleen

Wat uitgaan betreft was ik er vroeg bij. Terwijl de meeste van mijn vriendinnen in het weekend nog braafjes thuis op de bank zaten, vond je mij samen met één van mijn beste vriendinnen in de plaatselijke fuifzaal. We vonden het geweldig om samen lekker onnozel te doen, Smirnoff ice te drinken en nieuwe jongens te leren kennen. Misschien komt het dus omdat ik al zo vroeg begonnen ben met uitgaan, ik weet het niet… maar naarmate ik ouder werd, deed ik het gewoon steeds minder graag. Ik kreeg er vorig jaar zelfs bijna een afkeer van. Ik snapte het gewoon plots niet meer: wat is er nu leuk aan ’s nachts in een veel te warme overbevolkte zaal kruipen waar iedereen voortdurend tegen je aan loopt en bier over je morst, en waar de muziek zo luid staat dat je elkaar niet kan verstaan en er de volgende ochtend hoofdpijn van hebt? Oké, eventjes dansen kan wel eens leuk zijn, maar na een uurtje heb ik er wel weer genoeg van. Bovendien lijkt het alsof veel mensen zich tijdens het uitgaan enkel kunnen amuseren als ze genoeg alcohol op hebben. In het begin van de avond staan velen wat onwennig en soms zelfs verveeld om zich heen te kijken. “Kom, we gaan iets drinken, dan wordt het vast wel leuk!”, luidt het dan. Dat begrijp ik al helemaal niet: waarom zou je vrijwillig iets gaan doen waarbij je je eerst zat moet drinken vooraleer je het leuk gaat vinden? Kan je dan niet beter iets doen wat je gewoon sowieso graag doet? Ach ja, misschien overdrijf ik, en ik heb het vroeger zelf ook graag gedaan… Maar de laatste jaren deed ik het meestal gewoon om erbij te horen, omdat al mijn vriendinnen gingen en ik anders weer een heleboel ‘gemist had’.

Vorig jaar rond deze periode had ik het daar heel erg moeilijk mee. Ik zat er al een hele tijd mee, maar vorig jaar durfde ik er ook eindelijk aan toe te geven. Dus ging ik (bijna) niet meer mee uit. In het begin verzon ik vaak een excuus, maar ik merkte al snel dat ik geen smoesjes kon blijven verzinnen en dus vertelde ik mijn vriendinnen gewoon eerlijk dat ik het niet leuk meer vond. Zij vonden dat op zich niet zo’n probleem, maar zelf had ik het hier wel heel moeilijk mee. Ik had namelijk de indruk dat bijna alles wat we deden wel met uitgaan te maken had. Samen op vakantie? Dan wordt er bijna elke avond uitgegaan. Een citytripje dan? Ook weer uitgaan. Samen gezellig iets gaan eten? Daarna naar de fuifzaal. Misschien was het niet altijd effectief zo, maar ik was op voorhand al bang dat het zo zou zijn, dus besloot ik niet mee te gaan omdat ik bang was dat ik het niet leuk zou vinden. We deden soms nog wel andere leuke dingen samen, zoals gewoon iets gaan eten of drinken of gaan shoppen, maar toch had ik het gevoel dat ik een heleboel miste en er niet echt meer bij hoorde. Omdat ze wisten dat ik het niet meer graag deed vroegen ze me ook niet meer mee, en dat deed soms wel pijn. Ook al zou ik waarschijnlijk toch niet meegaan…

Ook mijn vriend ging vorig jaar nog graag en regelmatig uit. Dat maakte het extra moeilijk voor mij, en hij was dan ook vaak diegene op wie ik het uitwerkte. Ik kon niet begrijpen dat hij het nog wel graag deed (hij was nog 5 jaar ouder dan ik!) en ik niet. Ik voelde me een tijdje heel alleen en ‘abnormaal’. Vaak gingen mijn vriendinnen en mijn vriend in het weekend uit naar hetzelfde feestje, en zat ik alleen thuis. Met het thuis zitten op zich had ik geen problemen, ik keek graag gewoon lekker een serie. Maar het idee dat mijn vriend en mijn vriendinnen zich allemaal aan het amuseren waren en ik er niet bij was, knaagde heel erg aan mij. Ik maakte er vaak ruzie over met mijn vriend en probeerde hem wanhopig te overhalen om ook thuis te blijven. Als hij ook niet zou gaan, vond ik het al wat minder erg dat ik er niet bij was.

Ondertussen, een jaar later, kan ik het allemaal beter relativeren. Mijn vriend gaat ondertussen ook al veel minder vaak uit, en daar ben ik eerlijk gezegd wel blij om. Ik voel me meteen veel minder ‘abnormaal’. Bovendien heb ik voor mezelf gewoon aanvaard dat ik niet graag uitga en dat dat niet fout is. Ik ben gestopt dingen tegen mijn zin te doen om erbij te horen, en heb voor mijn eigen geluk gekozen. Vorige zomer ben ik me ook steeds meer gaan verdiepen in mijn blog en vond ik eindelijk iets wat ik echt heel graag deed. De quote in mijn header (‘Do more of what makes you happy’) verwijst eigenlijk ook een beetje naar dit verhaal. Toch mis ik mijn vriendinnen soms nog wel, want doordat zij elkaar vaak zien tijdens het uitgaan hebben ze een betere band met elkaar en doen ze samen leuke ervaringen op waar ik geen deel van uitmaak. Soms ben ik bang dat ze mij niet missen en dat ik er gewoon niet meer echt bij hoor… Als ik er bij ben is het prima, maar als ik er niet ben ook. En dat doet nog wel eens pijn. Maar met de vriendinnen die ik zelf nog graag wil zien probeer ik toch af en toe nog eens af te spreken om wat bij te kletsen of eens goed te gaan shoppen. En verder zie ik wel wat de toekomst brengt, en probeer ik me er niet te druk meer in te maken. Misschien veranderen zij hier over enkele maanden of jaren ook wel in. En soms groeien mensen ook gewoon uit elkaar omdat hun interesses te veel verschillen, en dat is misschien ook gewoon oké…

Ga jij graag uit of vind je er ook niets (meer) aan?

Dit vind je misschien ook leuk:

Laat een reactie achter op Eilish (artisticstateofmind) Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

36 reacties op “Ik hou niet (meer) van uitgaan

  1. Heel herkenbaar! Ik ben ook zelf nooit echt een uitgangstype geweest en ben het nog steeds niet. Ik zal wel meegaan als ik meegevraagd wordt maar om uit mezelf te vragen van ‘Ga je mee naar die fuif?’… Nope… Naarmate ik ouder word, heb ik er ook zo geen behoefte meer aan. Ik kan meer genieten van iets te gaan drinken met vrienden of een avondje bioscoop; niet meer van tot 5u ’s morgens op te blijven om dan ’s anderdaags niets meer aan je dag te hebben omdat je dan moet uitslapen tot een uur of 4. Ach ja, voel me oud als ik dat zeg, haha !

  2. Ik heb nooit veel om uitgaan gegeven. Ik drink niet, rook niet en kan slecht tegen harde muziek. Op de middelbare school werd dat totaal niet begrepen en voelde ik me soms echt eenzaam, maar in mijn studententijd kreeg ik vriendinnen die ook liever naar de film of uit eten gingen. Of we kookten samen, winkelden of we kletsten bij in een cafe of op een terrasje. Na mijn studie zijn de meeste vriendschappen uit elkaar gevallen omdat iedereen een andere richting insloeg en we minder gemeen hadden en dat was wel verdrietig, maar hoort ook bij het leven. Het jammere vind ik wel dat veel mensen de sociale media vaak gebruiken om vrienden te blijven terwijl ik veel liever echt met iemand afspreek. Leef je leven lieve Kim want jij moet je uiteindelijk gelukkig voelen (zegt de ene psycholoog tegen de andere ;-))

  3. Fijn dat je hier over schrijft Kim, want ook ik herken me hier erg goed in. Ik ben (bijna) nooit uit geweest, want vond er ook niks aan… Mij trekt het ook helemaal niet aan, met een pint in mijn handen staan op een fuif. Ik heb daar nooit behoefte aan gehad. Ik denk dat je op dat vlak inderdaad een beetje moet luisteren naar je zelf, voel je je niet goed op zo’n drukke fuiven? Dan ga je niet naar zo’n drukke fuiven. Ik heb het idee dat je nooit iets moet doen, waar je je niet lekker bij voelt. Ik zal ook eerder met een vriendin naar de cinema gaan, iets gaan eten, gaan shoppen, … In die omgevingen voel ik me ook veel meer op mijn gemak!

  4. Wat een eerlijk verhaal! Ik herken het volledig. Zelf heb ik er nooit wat van gevonden om de hele avond alcohol te drinken en tot diep in de nacht in luide muziek uit de bol te gaan. Er zijn volgens mij een heleboel mensen die hetzelfde denken, maar die het misschien niet altijd willen toegeven. Ik heb het zelf nooit ontkend en vriendinnen weten dat ik liever ga shoppen, lekker ga uit eten of een filmpje meepik. En dat is zeker niet saai!

    1. Leuk dat je je in mijn verhaal herkent en super dat je hier altijd zo open over hebt durven zijn! Ik denk inderdaad dat er (ook in mijn omgeving) mensen zijn die het ook niet leuk vinden maar dat niet durven toegeven en maar meedoen met de groep. Jammer eigenlijk! Ik ben alleszins heel blij dat ik voor mijn eigen geluk heb durven kiezen

  5. Mij zegt uitgaan ook echt niets!! Tot mijn 18de ging ik in het weekend wel graag eens uit.. Maar nu ben ik gewoon een echte huismus! Gezellig een filmpje of serietje kijken. Of eens gaan uiteten of iets drinken.
    Zeker nu ik aan het werk ben zijn mijn weekends kostbaar! Dan wil ik niet belabberd heel de dag in de zetel doorbrengen omdat ik te laat ben gaan feesten!

    1. Haha wauw zeg zoveel van mijn lezers die ook niet graag uitgaan, leuk! Je hebt groot gelijk, zeker als je werkt zijn je weekends extra kostbaar! Als je al een dag met een kater moet doorbrengen schiet er niet veel meer over!

  6. Goed dat je bent gestopt met dingen tegen je zin te doen om erbij horen. Hoort bij volwassen worden.
    Jammer dat je zo misschien vriendinnen verliest, maar je krijgt er vast ook bij met wie je dan weer andere dingen kan delen.
    Lees het vorige artikel van Ilse: Tag | Liever niet!My Profile

    1. Dankjewel voor je lieve reactie Ilse, ik hoop ook wel dat ik misschien wat blogvriendinnen leer kennen met wie ik mijn nieuwe passie kan delen

  7. Ik herken wat je zegt. Vroeger vond ik het ook super leuk, maar met de jaren dacht ik vaak: “Wat ben ik hier in godsnaam aan het doen??” In mijn vriendenkring wordt minder uitgegaan, maar ik merk het wel bv als ik contact probeer te zoeken met andere mensen (vaak mannen): die gaan allemaal elk weekend uit. En die zijn dan soms al dik in de 30 (oke, op zich zegt dat niks, maar ik vind het vaak wel raar….) Dan denk ik van oke, heb je echt niks beters te doen? Ik zit liever thuis, rustig, misschien 1 glaasje wijn erbij en that’s it. Ik heb geen liters alcohol nodig om mij te amuseren. Ik wil wel heel graag eens naar Tomorrowland, gewoon voor de ervaring. Maar al de andere festivals zijn totaal niet aan mij besteed….
    Lees het vorige artikel van Bibiane: Nagellak swatch en review 297: NYC Gel gloss 301 Harlem figureMy Profile

    1. Ja, dat begrijp ik vaak ook niet dat ‘oudere’ mensen nog steeds elke week uitgaan… Dan denk ik ook dat ze gewoon niets beters te doen hebben en soms vind ik het zelfs wat zielig. Maar goed, als zij het graag doen mag ik er eigenlijk niet over oordelen, en zij niet over ons Maar het is inderdaad niet zo makkelijk om iemand te leren kennen als je niet uitgaat denk ik, hoewel de mannen die je daar tegenkomt misschien ook niet diegenen zijn die je in je leven wilt… Ach ja Naar Tomorrowland ben ik 5 jaar geleden een keer geweest en toen vond ik dat echt heel erg leuk, maar nu zou het niets meer voor mij zijn denk ik

  8. Heel moedig dat je met die verhaal naar buiten durft te komen. Ik ben nooit een ‘uitgaander geweest, maar soms heb ik het wel moeilijk met de eenzame avonden thuis. Persoonlijk ga ik zelf iets eten, naar de cinema of naar een cocktailbar of gezellig thuis iets doen. Best wel jammer dat je je vriendinnen minder vaak ziet, maar wie weet maak je door het bloggen nieuwe vriendinnen waarmee je je passie kan delen x

    1. Dankjewel Melissa! Je zal dan misschien ook een vriend of vriendin moeten zoeken die lekker met je op de bank komt zitten of iets anders leuk gaat doen in plaats van uitgaan Het lijkt me ook leuk om een paar blogvriendinnen te maken om mijn passie mee te delen

  9. Ik herken wel wat dingetjes die je schrijft. Ik vind uitgaan wel leuk, maar op zijn tijd. Ben nog nooit het type geweest die elke week uitgaat. Wel ga ik bijna week naar een café waar we met een hele vriendengroep altijd bij elkaar zitten. Maar eerlijk gezegd ben ik daar de afgelopen maanden ook véél minder geweest. Ach ja, tijden veranderen hè, haha.
    Lees het vorige artikel van Sandra: Hoe is het nu? | Ontsteking & Slapeloze nachtenMy Profile

    1. Inderdaad, mensen veranderen met de jaren, gelukkig maar :-p Zolang we doen wat we graag doen is het allemaal goed! Eens iets gaan drinken en bijpraten vind ik ook altijd wel leuk!

  10. Wow, hier herken ik me héél hard in! Alleen heb ik uitgaan eigenlijk nooit écht leuk gevonden. Soms vind ik het wel ok, maar het is nooit geweest dat ik echt uitkeek om uit te gaan bijvoorbeeld Net als jou ging ik al wel vroeg uit (met de chiro, dan gebeurt dat automatisch wel al op iets jongere leeftijd denk ik). Toen vond ik het wel oké, maar zoals ik al zei: ik keek er nooit echt naar uit.
    Nu, aan de unief (denk dat we dezelfde leeftijd hebben :)) vind ik er echt niks meer aan. Sowieso, tijdens de weekends ga ik nooit meer weg (op de gemiddelde chirofuif is het toch een en al middelbare school hier, dan voel ik me oud!). In Leuven is uitgaan wel heel anders, en dan vind ik het soms wel leuker. Maar veel van mijn unief vriendinnen zijn van het type ‘uitgaan tot de zon opkomt’ en daar vind ik dus niks aan Heb het nooit zo uitgesproken dat ik niet graag uitgaan maar denk dat ze dat wel weten. Een aantal andere meisjes van mijn vriendinnengroepje van de unief gaat ook niet zo graag uit (niet meer, of hebben het nooit graag gedaan) dus we doen wel vaak andere dingen samen, gelukkig. Maar toch heb ik ook wel eens het gevoel dat ik dingen mis.. Daarom ga ik soms nog wel mee, maar langer dan tot 2u vind ik vaak niet leuk.. Dus ik begrijp perfect wat je bedoelt! Van het dingen missen enzo..
    Dus echt, goed dat je dat toegegeven hebt!! Ik begrijp dat dat echt niet zo makkelijk moet zijn. Maar ik geef je volledig gelijk in ‘do more of what makes you happy’

    1. Leuk dat jij je hier ook in herkent Charlotte! Ik zit ook in een groep Chirovriendinnen, misschien heeft het daarmee te maken :-p Ik vond het uitgaan echt leuk op mijn 14-15de, maar nadien ook steeds minder hoor. Ik vond het vooral leuk om dan de jongen waar ik verliefd op was te zien, maar als ik dan in een relatie was vond ik het alweer minder leuk. Nu kan ik het af en toe ook nog wel even ‘leuk’ vinden, maar inderdaad niet te laat. Tegen 2u ben ik het ook beu haha! Bovendien ben je anders de volgende dag niets meer waard en dat vind ik ook zonde.

  11. Ik vind het wel leuk om uit te gaan, maar ik heb juist niemand om mee uit te gaan. Laatste keer dat ik echt uit ben geweest, jaren geleden. Not kidding. Maar van die mensen die iedere dag uitgaan en zo’n zon zuipen ziekenhuis vakantie is ook niet aan mij besteed hoor!

  12. Hee Kim,

    Ik bekijk je blog regelmatig, omdat ik het echt heel leuk vind zoals je dit doet, met enorm veel passie en enthousiasme! Dit artikel raakte mij persoonlijk het meeste, omdat ik precies hetzelfde ervaar als jij. Inmiddels heb ik het ook uitgesproken, zodat iedereen ook weet hoe ik erover denk, maar inderdaad… het telkens ‘nee’ willen zeggen, maar het niet durven, en dan maar een excuus bedenken om niet mee te hoeven gaan… Je gaat hierdoor erg twijfelen aan jezelf! Het is niet fijn om ergens niet ‘bij te horen’, maar iets tegen je zin doen ook niet. Ik ben me er dan op een gegeven moment ook in gaan verdiepen, want overal verschenen ineens artikels over ‘introversie’ waarin ik me heel sterk herkende. Dat gaf mij wel een bevestiging van het feit dat je niet raar bent als je niet houdt van uitgaan en het je vaak veel energie kost om zulke dingen toe doen, maar dat het een deeltje van mij als persoon is en dat dat oké is. Maar het is zoals je zegt: als je eenmaal iets gevonden hebt wat je echt leuk vindt dan wordt het relativeren ook een heel stuk makkelijker. Je geeft eigenlijk een andere invulling aan je leven die je wel voldoening geeft en je wel goed doet voelen. Zo ben ik bijvoorbeeld gestart met naailessen!

    1. Leuk dat je een reactie achterlaat Lieke! En fijn dat je je erin kan herkennen. Ik herken ook heel erg wat je beschrijft, dat twijfelen aan jezelf en die introversie. Hoewel ik in een kleinere groep wel heel erg mezelf kan zijn en veel praat, hou ik gewoon niet van te veel drukte om me heen. En dat is inderdaad gewoon wie we zijn en daar is niets mis mee. Mijn blog heeft inderdaad een andere invulling gegeven aan mijn leven en ik doe dit heel erg graag, hoewel ik me ook daarover soms nog zorgen maak: wat gaan anderen ervan vinden? Hoewel het soms moeilijk is, ben ik toch heel blij dat ik heb durven kiezen voor wat mij gelukkig maakt En ik ben blij voor jou dat je dat ook hebt kunnen doen! Jammer dat we zo ver van elkaar wonen, anders konden we misschien eens afspreken om wat bij te praten

      1. De bezorgdheid rond wat anderen van je zullen vinden, snap ik helemaal. We zijn (misschien maar gelukkig) niet allemaal hetzelfde waardoor er ook verschillen in mening bestaan. Kritiek geven is altijd makkelijk, maar je eigen ding doen zonder al te veel stil te staan bij deze mogelijke kritieken echter niet. Maar ik vind het knap zoals je dit allemaal doet, heel kwetsbaar en open! Leuk om je op deze manier beter te leren kennen, aangezien we elkaar op school niet zo heel vaak zagen! Goh, weet je… afstanden zijn te overbruggen, hè? Het lijkt me leuk om eens af te spreken en bij te praten, zeker nu ik steeds meer merk dat we dezelfde vragen, bezorgdheden en interesses hebben! Na 10 augustus zullen we hier eens concrete plannen voor uitwerken

  13. Heel herkenbaar je artikel. Ik ben zelf nooit een feest-beest geweest. Een aantal jaar geleden ging ik nog wel eens met mijn vrienden uit en vond ik het niet zo erg, maar erg leuk vond ik het ook niet. De laatste twee jaar ga ik eigenlijk niet meer mee. Als mijn vriendengroep uiteten gaat en daarna op stap gaat, ga ik vaak alleen mee naar het etentje. En dat vind ik prima. Op die manier ben ik er toch bij. Waarom zou ik een hele avond in een druk en warm cafe gaan staan, als ik daar geen plezier aan beleef?

    Heel goed dat jij ook eerlijk aan je vrienden hebt toegegeven dat je het niet meer leuk vindt. Fijn dat ze er ook begrip voor hebben!

    1. Leuk om te horen dat ik niet de enige ben! Ik ga inderdaad ook vaak alleen mee uit eten en nadien weer naar huis terwijl zij nog uitgaan, en dat vind ik ook prima. Hoewel het toch soms nog aan me knaagt dat ik het gevoel heb er niet helemaal bij te horen omdat ik dan niet meer mee ga…

      1. Ik snap dat het je soms een beetje zo’n gevoel geeft. Toch ben ik het wel met je eens en vind ik net als jij dat je geen dingen hoeft te doen, enkel om erbij te horen. Hopelijk raak je het nare gevoel op den duur kwijt.

    1. Haha! Volgens mij heeft dat zeker niets met saai te maken hoor, mensen doen gewoon wat ze graag doen… Wat de ene leuk vindt vindt de andere misschien niet leuk, maar wie bepaalt dan wat saai is en wat niet? Ik vind uitgaan saai, haha!