It’s a mad world…

Persoonlijk

Image00001

Behalve een kort berichtje op Twitter had ik tot nu toe nog niets geschreven over de aanslagen in Parijs… En dat was ik eerst ook niet van plan, omdat ik er niet zo’n behoefte aan had. Maar ondertussen is er toch wel wat veranderd en voelt het wel fijn om even mijn gevoelens en gedachten hierbij met jullie te delen, want natuurlijk heeft dit nieuws ook mij aangegrepen en bang gemaakt.

Ik moet eerlijk toevoegen dat het nieuws over de aanslagen in het begin nog niet zo tot me doordrong. Natuurlijk vond ik het verschrikkelijk dat er zoveel onschuldige mensen dit moesten meemaken, maar verder had het eerst nog niet zo’n grote impact op mij. Dat kwam waarschijnlijk deels ook omdat ik me er bewust een beetje voor afsloot. Ik wilde liever niet te veel details weten over wat er juist gebeurd was, want dat zou me alleen maar bang en verdrietig maken, dus ging ik er ook niets over opzoeken en keek ik niet naar het nieuws (dat doe ik eigenlijk sowieso bijna nooit). Ik probeerde er verder ook niet te veel aan te denken en kon het goed van me af zetten.

Terwijl zag ik op sociale media dat sommige mensen er echt heel erg door aangegrepen waren. Veel bloggers kondigden aan dat ze geen artikel zouden posten omdat hun hoofd er niet naar stond. Veel mensen in mijn omgeving veranderden hun profielfoto op Facebook om hun medeleven met de slachtoffers te uiten. Enerzijds vond ik dat allemaal heel mooi, maar anderzijds vond ik het ook wat overdreven. Het leek bijna een hype te zijn om niet meer te bloggen – of enkel over de gebeurtenissen – en je profielfoto te veranderen. Zelf deed ik hier niet aan mee, ten eerste omdat ik het wat te veel gehyped vond en ten tweede omdat ik vind dat je daarmee niemand vooruit helpt. Maar iedereen moet natuurlijk gewoon doen waar hij/zij zich goed bij voelt. Ik moet wel zeggen dat ik me soms bijna een gevoelloos mens voelde omdat ik er niet aan meedeed… Terwijl een profielfoto veranderen of al dan niet verder bloggen eigenlijk toch helemaal niets betekent? Gelukkig kreeg ik hierover geen opmerkingen, maar ik zag wel dat andere bloggers verwijtende reacties kregen omdat ze er niet aan mee deden en gewoon verder blogden… Dat vind ik zo erg. Het is toch niet omdat je je medeleven niet online uit dat je helemaal niet meeleeft?

Ondertussen heb ik al wat meer gelezen en gehoord in verband met de aanslagen en ben ik bang geworden. Bang voor wat gaat komen, in ons land en overal ter wereld. Bang voor waar dit gaat eindigen. Me afvragend of dit ooit kan eindigen… Zeker als ik in Brussel ben – elke dag voor m’n werk – ben ik extra bang. Ik denk echt dat de terroristen het hier niet bij gaan laten en verschillende steden in verschillende Europese landen zullen bombarderen. En ik ben bang dat Brussel er daar één van wordt… Onderweg naar het werk voel ik me onrustig en onveilig. Bij elke sirene die ik hoor ben ik alert en bang dat er een aanslag gebeurd is in de omgeving. Mannen die er volgens mij een beetje verdacht uitzien of mensen die een verdacht grote tas bij hebben kijk ik een beetje angstig aan. Als er veel volk op het perron staat of op de trein zit, bedenk ik me dat deze plaats wel eens het doelwit van een volgende aanslag zou kunnen zijn. Of de universiteit waar ik werk en waar ook duizenden mensen rondlopen, zonder dat er beveiliging is… Ik voel me niet meer veilig. Maar ik probeer toch de negatieve gedachten zo veel mogelijk weg te drukken en hoop dat het stopt en dat we ons allemaal snel weer veilig kunnen voelen. Want meer kan ik niet doen…

Wat hebben de aanslagen in Parijs bij jou teweeg gebracht en hoe ga jij er mee om?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

9 reacties op “It’s a mad world…

  1. Het is heel erg dat het is gebeurd maar dit soort dingen gebeuren bijna dagelijks in de oorlog landen.
    Het is nu zo gehyped om het zo maar even te noemen omdat het nu allemaal ineens zo dichtbij komt.
    Het is verschrikkelijk dat het gebeurd en dat ons land er zo onder door gaat.
    Lees het vorige artikel van Jeany: Celebrate the week !My Profile

  2. Ik volg jouw gevoel helemaal, ik voel me ook echt helemaal niet zo veilig. Deze week ben ik niet naar de Universiteit geweest omdat ik ook wat ziekjes was enzovoort maar ik denk dat ik, net zoals jij toch ook met een bang hartje naar daar zal gaan op maandag en ik vrees ook voor nieuwe aanslagen, in België en vooral in Brussel dan. Maar zo mogen we niet teveel denken want je weet echt niét wat er kan/zal gebeuren en die gedachten maken ons enkel nog meer bang… Vreselijke tijden nu wel en vooral ook veel ongeloof dat er speelt bij mij. Hoé kon dit allemaal zo lopen en waarom doen deze individuen zo’n vreselijke zaken… Daar kan ik nog steeds niet bij
    Lees het vorige artikel van Marijke: VIDEO: TRY-ON Shoplog Primark GentMy Profile

    1. Ja, dat is gewoon niet te begrijpen he… Ik probeer er ook weer niet te veel bij stil te staan en het nieuws weer minder te volgen, dan voel ik me beter… Is misschien niet echt gegrond dan, maar wat voor zin heeft het om dat allemaal te weten en er bang door te worden…

  3. Ik dacht er eerst zelf ook niets over te schrijven op mijn blog, maar ik heb dan toch een kort tekstje/gedichtje geplaatst. En dan heb ik nog een filmpje opgenomen over de aanslagen en wat er nu allemaal gaande is, maar dat heb ik per ongeluk verwijderd. Dus ik denk dat ik het daar maar bij laat.
    Ik ben ook wel bang doordat het nu zo dichtbij is, omdat er toch wel nog meer aanslagen in Europa zijn aangekondigd, doordat België zich nu ook moeit door dat Franse vliegtuig in Syrië te escorteren,…
    Ik heb wel mijn profielfoto op Facebook veranderd als steun aan de slachtoffers en hun naasten, als steun aan Frankrijk als natie, maar bidden bv. doe ik niet, ik ben niet gelovig, ik denk niet dat het iets uithaalt.
    Ik moet voor het werk geregeld in Molenbeek zijn, ik maak dan wel eens grapjes over al die terroristen daar, maar natuurlijk is het allemaal helemaal zo grappig niet.
    Lees het vorige artikel van Ilse: Paris, je t’aimeMy Profile

  4. Het lijkt of je een serieuze schrik hebt gepakt. Ik ben ook bang maar volgens mij niet zo bang als jou… Maar ik werk dan ook niet in zo’n drukke stad gelijk jou. Ik kan me voorstellen dat dat toch nog iets anders is dan in een dorp. Ik hoorde dat er in het station van Antwerpen ook al erg veel beveiliging is en dat mensen enerzijds bang worden door al deze legermensen, mannen met geweren, … Je bent dus zeker niet de enige hoor! Ik hoop dat je snel terug wat meer op je gemak bent en laat ons inderdaad hopen dat het hier bij blijft!

    1. Inderdaad, thuis en in mijn eigen gemeente voel ik me ook gewoon veilig, maar in Brussel en zeker in de trein en op het station voel ik me toch wat onveilig… Het ging weer wat beter de laatste dagen, maar nu het dreigingsniveau nog opgetrokken is vind ik het toch weer eng! Kijk er al tegenop om maandag naar het werk te gaan, zeker met het openbaar vervoer… Misschien neem ik volgende week de auto wel. Hoewel, dan kan je nog altijd iets voorhebben natuurlijk… En het kan altijd gebeuren, ook al is er helemaal geen dreigingsniveau… Het is gewoon geen fijn gevoel alleszins…

  5. Het is afschuwelijk.. Ik ben nu best blij dat ik jn Zuid-Afrika zit maar wel bang dat dierbaren iets overkomt. Vooral voor mijn vader omdat hij in Den Haag werkt. Maar goed je moet jezelf niet te gek laten maken door alle media etc want de media blaast dingen nog wel op. En die angst die jij nu hebt is precies wat IS wil.. Hopelijk kan je het wat meer los laten over een paar dagen! Sterkte
    Lees het vorige artikel van Robin: (PLOG) Zuid-Afrika: Coffee BayMy Profile

  6. Ik vind de nieuwe aanslagen heel erg. Het doet me denken aan 9/11 en die gebeurtenis heeft een heel erge impact gehad.