Opgebiecht: ik slaap nog met een knuffel

Opgebiecht, Persoonlijk

slapen met een oude knuffel

Ja, je leest het goed, ik ben 23 en slaap nog met een knuffel. Een knuffel die ook al 23 jaar oud is dan nog wel! Ze heet schildpad (origineel hé?) en is al jaaaaren mijn allergrootste steun en toeverlaat! Zij zorgt er voor dat ik goed kan slapen én troost me wanneer ik verdrietig ben. Ik vertel er vandaag graag wat meer over.

Ik kreeg schildpad van mijn oma toen ik nog een baby was, ik denk zelfs bij mijn geboorte. Ik heb nog foto’s van toen ze naast me in de wieg lag of op mijn schoot in de zetel zat. Toen zag ze er nog zo mooi dik en kleurrijk uit! Ondertussen is ze helaas al twee poten en heel wat vulling en kleur kwijt, maar ik ben nog steeds gek op haar. Al van kleins af aan wrijf ik haar pootjes tussen mijn duim en wijsvinger en dat geeft me een rustig gevoel waardoor ik makkelijk in slaap val. Zonder schildpad kan ik moeilijker slapen, ik neem haar dus ook al mijn hele leven overal mee naartoe als ik ergens ga logeren. Nu zelfs nog steeds, als ik bij m’n vriend ga slapen of op weekend ga met vriendinnen! Soms vergeet ik haar wel eens of laat ik ze bewust eens thuis omdat ik het wil ‘afleren’, maar dan mis ik haar toch altijd wel. Eergisterenavond nog, toen ik bij m’n vriend ging slapen en ik schildpad niet mee had, zei ik meteen toen ik in bed lag ‘ik mis schildpad wel een beetje’. Klinkt misschien heel raar, maar het geeft gewoon zo’n rustgevend gevoel om haar vast te houden en in slaap te vallen. En het is ook een gewoonte die er al mijn hele leven in zit… Als ik ’s nachts wakker word en ik vind haar niet meteen, dan doe ik mijn nachtlampje aan en begin ik overal te zoeken: onder het deken, op de grond,… Als m’n vriend bij me slaapt moet hij altijd mee zoeken, haha! Wanneer ik haar dan teruggevonden heb kan ik weer lekker verder slapen.

baby Kim met schildpad

Hier lag schildpad op mijn schoot, wat zag ze er toen nog mooi uit!

Behalve dat ze me helpt om goed te slapen, is mijn schildpad ook mijn grote troost als ik verdrietig ben. Ik heb altijd een klein eeltvlekje op mijn hand, tussen mijn duim en wijsvinger, omdat ik haar pootjes – die intussen bijna alleen nog maar uit wat draad bestaan – daar altijd tussen wrijf. Wanneer ik verdrietig ben geweest, kan je dat vaak aan mijn hand zien. Dan is mijn eeltvlekje namelijk groter, want als ik echt heel verdrietig ben kruip ik in bed en knuffel ik schildpad. Ze heeft al heel wat mama-gemis en liefdesverdriet met mij meegemaakt

Soms vind ik het een beetje stom of kinderachtig van mezelf en wil ik mezelf afleren ermee te slapen. Soms neem ik ze bewust niet mee als ik ergens anders ga slapen, maar dan mis ik haar toch al snel en denk ik: ‘Ach, waarom mag ik eigenlijk niet met een knuffel slapen? Niks mis mee toch?’ Ook heb ik haar al eens in de kast gelegd, maar ik haalde ze er na een paar uurtjes toch weer uit omdat ik het niet over mijn hart kreeg om haar daar zo ‘op te sluiten’ en ‘af te danken’. Het klinkt misschien heel raar, maar ik behandel mijn schildpad echt een beetje als iemand met gevoelens. Ik zorg ook altijd dat ze goed ligt (bv. niet ondersteboven of met haar pootjes onder haar lichaam) en als iemand haar vastneemt moet die heel voorzichtig zijn. Ook houd ik altijd mijn hart vast als ze in de wasmachine moet omdat ze al zo erg uit elkaar hangt en ik bang ben dat ze helemaal stuk zou gaan.

oude geboorteknuffel

En zo ziet schildpad er nu uit. Ze is nog maar pas gewassen dus ze ziet er nog redelijk goed uit op de foto

Mijn vriendinnen en zelfs mijn vriend plagen er mij soms wel eens mee. Op chirokamp ‘ontvoerden’ mijn vriendinnen mijn schildpad wel eens, maar daar kon ik niet echt mee lachen, zeker niet als het te lang duurde. Toen ik een jaar of vijftien was, heb ik mijn schildpad eens meegegeven op vakantie met mijn toenmalige vriendje. Daar had ik meteen al een beetje spijt van, want ik was zo bang dat haar iets zou overkomen! Nadien vertelde hij me dat hij ze vergeten was op de bus en ze dus bijna kwijt was, gelukkig is hij ze nog terug gaan zoeken en heeft hij ze gevonden, oef!! Maar mijn schildpad zomaar met iemand meegeven doe ik dus nooit meer

Ik heb schildpad trouwens ook al eens getoond in een oude video (de ‘40 facts about me‘ geloof ik), en daardoor heb ik al verschillende keren de vraag gekregen om haar te verkopen voor een toneelstuk of onderzoek, maar dat doe ik echt voor geen geld van de wereld!

Ik ben benieuwd: slaap jij ook nog met een knuffel? En heb jij er ook zo’n speciale band mee? Of vind je het heel vreemd en kinderachtig?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

20 reacties op “Opgebiecht: ik slaap nog met een knuffel

  1. Ahh wat een lief verhaal! Ik slaap ook nog met een knuffel, een eend. Ik hem hem/haar al vanaf dat ik geboren ben Ik ben inmiddels bijna 19, ik merk wel dat ik mn knuffel gewoon naast mij neer kan leggen. Vroeger hield ik hem altijd vast En met logeren gaat hij ook niet meer mee.. Maar soms als ik heel erg verdrietig ben of heel gestresst, dan is het toch nog wel heel fijn om te knuffelen

    1. Oh zo leuk om te lezen dat jij ook nog zo’n knuffel hebt Wel knap dat je hem ondertussen gewoon naast je kan laten liggen en hem niet meer meeneemt als je ergens gaat logeren, maar dat hij je wel nog steeds lan troosten

    1. Haha, ik ben inderdaad gelukkig niet de enige. En inderdaad, als ik het fijn vind moet ik het gewoon doen! Alleen vind ik het bijvoorbeeld een beetje een gek idee dat als ik over enkele jaren misschien kinderen heb, ik als mama zelf nog met een knuffel slaap :-p Maar ach ja, waarom ook niet
      Lees het vorige artikel van Kim: Is mijn blog wel leuk genoeg?My Profile

  2. OH MY GOD yes! Ik dacht echt dat ik de enige was die dit nog deed Ik ben 20 jaar en ik slaap ook nog steeds met een knuffel, niet altijd. Bijvoorbeeld niet als ik naar m’n vriend ga, maar ook als ik ergens op vakantie heen ga. Ik kan het ook niet over mijn hart krijgen om mijn knuffel weg te doen o:

  3. Mooi verhaal om te lezen, Kim! Zelf slaap ik niet meer met een knuffel, maar dat heb ik tot een aantal jaar terug wel gedaan. Ik heb ook een knuffel van mijn opa en oma gekregen toen ik geboren werd / vlak voor mijn geboorte. Een roze beer met ‘Kiss me’ op zijn buik. Dus die knuffel heet ‘Kissme’, haha! Deze wil ik ook echt voor geen goud missen, dus ik begrijp je ontzettend goed!
    Lees het vorige artikel van Renske: De 10 leukste én handigste printablesMy Profile

  4. Mooi om te lezen! Ik slaap ook nog met een knuffel, met een aapje. Ik heb deze van toen ik ongeveer 6 jaar was en ik ben nu 21 jaar. Ik slaap er dus ook al vrij lang mee ik houd deze telkens vast om in te slapen. Soms denk ik ook: is dit niet stom en kinderachtig? Zeker toen ik de eerste keren bij mijn vriend ging slapen, wist ik niet goed wat hij ging zeggen, wat hij zou denken hierover, … Mijn vriend heeft hier nooit plagerig of vervelend over gedaan. Nu is hij het zelf gewend dat deze knuffel tussen onze kussens in ligt of wanneer hij wakker wordt deze aap aan zijn tenen ligt

    1. Hihi, leuk dat jij ook al zo lang met dezelfde knuffel slaapt! Mijn vriend vindt het ook prima hoor, alleen plaagt hij mij soms door mijn schildpad vast te nemen en er ‘wild’ mee te doen, terwijl hij weet dat ik dat niet leuk vind. Maar hij is dan wel weer zo lief om in het midden van de nacht mee te zoeken als ik haar niet meer vind :-p
      Lees het vorige artikel van Kim: Is mijn blog wel leuk genoeg?My Profile

  5. Haha, zo herkenbaar! Ik had vroeger en knuffel, Nijntje, daar sliep ik ook elke nacht mee, Nijntje moest ook altijd mee op reis en als ik ergens ging logeren en niemand mocht haar aanraken. Voor mij was dat ook iemand met gedachten en gevoelens, ik praatte er ook echt tegen, voor mij was dat echt zo’n beetje mijn ‘dochtertje’.
    En inderdaad, ook elke keer die schrik als ze moest gewassen of ‘geopereerd’ worden als er iets los hing.
    Lees het vorige artikel van Ilse: Tony’s Chocolonely Rabarber CrumbleMy Profile

  6. Leuke post! Ik vind dat het gewoon kan hoor! Zo heb iedereen wel zijn “dingetje”. Ik zelf ben 28 jaar en kan met het grootste plezier naar tekenfilms kijken. Dat is echt iets wat ik mijn hele leven blijf doen En als jij je goed voelt om met een knuffel te gaan slapen, dan moet je dat lekker blijven doen, en nergens voor schamen!
    Lees het vorige artikel van Marushi: Door: LisaMy Profile

    1. Dankjewel Marushi! Hihi, leuk dat jij nog zo van tekenfilms kan genieten! Je hebt groot gelijk, we moeten gewoon doen wat we fijn vinden en hoeven ons daar helemaal niet voor te schamen

  7. Wat lief kim! Ik vind het eigenlijk helemaal niet zo gek. Waarom zou je als kind wel met een knuffel mogen slapen en als volwassene niet meer? Als jij je er prettig bij voelt lijkt het me geen probleem. Wel bijzonder dat je zo beter kun slapen! Ik vind je trouwens heel schattig als klein meisje
    Lees het vorige artikel van Annemijn: Selfiestick van Coolgift.comMy Profile

    1. Hihi, dankjewel Annemijn! Inderdaad, dat denk ik ook soms. Het is gewoon iets wat de meeste volwassen mensen niet doen, maar dat wil daarom niet zeggen dat het niet mag