Opgebiecht: ik denk (veel) te veel na en ben een eeuwige twijfelaar!

Opgebiecht, Persoonlijk

ik denk te veel na

Wie mij al een tijdje kent, heeft het misschien al gemerkt: ik ben echt een eeuwige twijfelaar! Ik vind beslissingen maken altijd ontzettend moeilijk omdat ik altijd veel te veel nadenk over alles… Vooral over kleine dingen zoals ‘zou ik met de auto of de trein naar het werk gaan?’, maar ook over iets grotere dingen als ‘welke laptop zou ik kopen?’. Wat betreft hele grote of belangrijke zaken valt het gelukkig meestal nog goed mee, maar zoveel nadenken en twijfelen over kleine dingen kan zo vermoeiend zijn! Ik vertel jullie in dit artikel hoe het er in mijn hoofd vaak aan toe gaat en hoop stiekem een beetje herkenning van jullie te vinden in de reacties!

Ik denk dus te veel na. Over alles. Bijna elke beslissing die ik moet maken, blijf ik maar overdenken. Ik kan bijna nooit meteen beslissen. Zelfs over stomme, eigenlijk onbelangrijke dingen. Vorige week bijvoorbeeld nog: er was een treinstaking, dus moest ik beslissen of ik met de auto naar het werk zou gaan of zou vragen of ik thuis mocht werken. Tot de ochtend zelf kon ik maar niet beslissen wat ik zou doen. Ik was uiteindelijk van plan met de auto te gaan, maar toen ik wilde vertrekken zag ik op mijn GPS dat er enorme files waren en dat ik er anderhalf uur over zou doen, minstens… Hmm, zou ik het toch doen of toch maar beter niet? Kan ik zo op het laatste moment wel nog vragen of ik thuis mag werken? Wat gaat mijn baas daarvan denken? En waar zou ik het meeste werk gedaan krijgen: thuis of op het werk? Of misschien kan ik gewoon wat later vertrekken als de files min of meer voorbij zijn? Maar ga ik dan niet ver de enige zijn die aanwezig zal zijn? Duizenden vragen schieten door mijn hoofd en ik word er gek van. Uiteindelijk vertrok ik alvast van bij mijn vriend thuis – helemaal klaargemaakt en al mijn spullen mee -, nog steeds twijfelend wat ik zou doen: naar huis rijden of naar het werk? Ik moest alvast 10 minuten dezelfde richting uitrijden, en tot op het kruispunt waar ik ofwel links ofwel rechts moest afslaan, heb ik zitten twijfelen en alles overdenken… Eerst mijn pinker naar links, dan weer naar rechts, en uiteindelijk toch weer naar links. Toen ik thuiskwam en mijn mama vroeg of ik niet naar het werk was, sprongen de tranen bijna in mijn ogen… Gewoon omdat ik het zo erg vond dat ik geen beslissing kon nemen en helemaal gek werd van al mijn gepieker over zoiets stoms.

Een cadeautje kopen voor iemand? Een nieuwe laptop? Iets te eten of te drinken bestellen op restaurant? Of ik meega naar een familiefeest of uit met vriendinnen? Of ik iets aan iemand zou durven vragen? Hoe ik het zou vragen? Over zo’n dagdagelijkse dingen kan ik echt een hele tijd piekeren. Vaak speel ik eerst alle mogelijke voor- en nadelen af in mijn hoofd, om nadien te beseffen dat er geen ‘beste’ keuze bestaat en dat ik gewoon iets moet beslissen en op mijn gevoel moet afgaan, want kiezen is altijd verliezen. Maar ik wil niet verliezen! Als ik dan uiteindelijk een keuze gemaakt heb valt er soms een hele last van mijn schouders, maar soms zit ik achteraf dan nog te twijfelen of het wel de juiste keuze was…

Als ik een cadeautje voor iemand moet of wil kopen vind ik dat zo moeilijk, zelfs voor mijn eigen vriend of mama. Zou ik dat kopen of toch beter dat? Zullen ze dat wel leuk vinden? Nee, ze gaan het niet leuk vinden he… Ik heb al stress als ik het moet afgeven en denk altijd aan hun gezicht te zien dat ze een beetje teleurgesteld zijn… Nu ben ik bijvoorbeeld van plan een nieuwe laptop te kopen, en ik zit er ook al weken, bijna maanden over na te denken. Ik zoek tientallen modellen op het internet, vergelijk prijzen en specificaties, ga in verschillende winkels kijken, en ik kan nog steeds geen beslissing maken. Zou ik toch niet beter voor de beste prijs-kwaliteit verhouding gaan? Of toch beter voor dat mooie design? Heb ik eigenlijk wel echt een nieuwe laptop nodig? ’s Avonds geraak ik soms zelfs niet in slaap omdat ik zo onrustig ben door de twijfels over de aankoop van een stomme laptop. Ik ga nooit kunnen beslissen! Als ik dan eindelijk de knoop bijna heb doorgehakt, zegt mijn vriend of de verkoper plots iets en begin ik weer helemaal opnieuw te twijfelen. Om gek van te worden!

Het zijn misschien maar stomme voorbeelden, maar zo gaat het er echt vaak aan toe in mijn hoofd. Over belangrijkere dingen weet ik meestal gelukkig wel wat ik wil en kan ik beter beslissingen maken. Maar het zijn die kleinere dingen, die eigenlijk helemaal niet zo levensbelangrijk zijn, waar ik het moeilijk mee heb. Ik denk dat dit enerzijds voortkomt vanuit een grote angst om ‘het verkeerde’ te kiezen. Wat als ik die laptop koop en achteraf spijt krijg? Wat als ik niet mee uit ga met vriendinnen en achteraf spijt krijg als ik alle verhalen hoor? Maar wat dan als ik toch meega en het niet leuk vind? Tja, dan is dat maar zo. Zo erg zal het allemaal wel niet zijn. Dat weet ik wel… Maar toch kan ik het op het moment dat ik een keuze maken vaak moeilijk zo zien. Vanwaar die angst komt? Geen idee, maar ik wil er wel graag vanaf! Ik wil graag wat meer ‘onbezonnen’ door het leven gaan, eens wat impulsiever kunnen zijn en gewoon mijn gevoel durven volgen, zonder dat er meteen allerlei voor- en nadelen als duiveltjes en engeltjes op mijn schouders komen zitten en met elkaar in de strijd gaan… Dus dat ga ik vanaf nu wat meer proberen!

Denk jij ook te veel na over alles en ben jij ook een eeuwige twijfelaar? Of kan jij gewoon lekker impulsief zijn?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

8 reacties op “Opgebiecht: ik denk (veel) te veel na en ben een eeuwige twijfelaar!

  1. Wauwie, het is alsof ik een stuk van mezelf aan het lezen ben. Ik heb het de laatste tijd enorm erg. Dat ik geen oog dicht doe, omdat ik alleen maar aan het nadenken ben. Bij mij is het zelfs zo erg dat ik vaak spijt heb van dingen die ik heb gezegd tegen mensen. Ik denk eerlijkgezegd dat dit niet echt ‘verholpen’ kan worden. Er zijn hooguit trucjes om rustig te worden! Die zou ik ook wel graag willen weten hihi.
    Lees het vorige artikel van Kirsten: NAGELLLAK OPBERGENMy Profile

  2. Hoi Kim

    Leuke blog heb je. Ik volg je sinds kort. Ik herken wel het twijfelen. Mij heeft een cursus mindfulness erg geholpen. Misschien ook wat voor jou misschien? Via de gemeente wordt het vaak een groot deel vergoed. Succes met je blog.

    Groetjes Joyce

    1. Leuk dat je een reactie achterlaat Joyce! Oh, wat fijn dat zo’n cursus je geholpen heeft. Ik ben zelf psycholoog en heb er dus wel een beetje ervaring mee, maar ik weet niet of het echt iets voor mij is… Altijd wel de moeite waard om het te proberen natuurlijk! Bedankt voor de tip! X

  3. Ik had dit zo kunnen schrijven. Ik herken echt àlles wat je hier schrijft. Het zo mega vervelend en heel belemmerend, maar vooral vermoeiend. Ik besef mezelf dat het echt iets is waar ik aan niet werken, want het zit gigantisch in de weg. Om de meest kleine dingen maak ik een gedoe voor mezelf…
    Lees het vorige artikel van Sandra: Video | Thailand 2015My Profile

  4. Dit is zooo herkenbaar! Ik ben net hetzelfde. Ik twijfel ook over de meest kleine en stomme dingen. Het begint ’s morgens al: welke douchegel ga ik vandaag gebruiken? Welke kleren ga ik aantrekken? Ga ik een boterham met choco of confituur eten? Welke handtas neem ik mee? En zo gaat dat de hele dag door. Als ik iets wil kopen, dan denk ik daar ook heel lang over na of ik het wel zou doen. Verschrikkelijk is het!
    Lees het vorige artikel van Vanessa: Weleda Amandel Verzachtende producten voor de gevoelige huidMy Profile