Elkaar minder snel veroordelen

Psychologie

elkaar minder snel veroordelen

♦ “Zo’n kort rokje dragen met zo’n dikke billen, dat lijkt toch nergens op! Ziet ze dat nu zelf niet?!” ♦

♦ “Wat? Zij houdt een blog bij over haar dagelijks leven? Amai, vindt zij zichzelf zo interessant dan?
Het zal wel zo typisch iemand zijn die graag in de belangstelling staat!” ♦

♦ “Zij komt nooit meer buiten, wat een saaie huismus is dat!
Sinds ze samen is met haar vriend is ze helemaal veranderd…” ♦

♦ “Ze is pas afgestudeerd en kiest ervoor om maar halftijds te gaan werken?
Wat een luie doos is dat! Wij zullen wel werken!” ♦

♦ “Wat vindt die nu zo leuk aan computerspelletjes spelen, dat is toch niets meer voor zijn leeftijd?
Heeft die nu echt niets beters te doen dan dat?” ♦

Ik heb het idee dat we tegenwoordig zo snel over elkaar oordelen, zowel in het dagelijks leven als online. Ik merk dat veel bloggers artikels ‘moeten’ schrijven om zichzelf te verdedigen voor wat ze doen. Dit artikel van Manon (over mensen die je veroordelen omdat je veranderd bent sinds je moeder bent) en dit artikel van Shirley (waarin ze schrijft dat sommige mensen haar gewoon de grond in boren via de reacties op haar blog en wat dat met haar doet) zijn hier goede voorbeelden van. Ik vind het mooi dat ze hierover schrijven, maar eigenlijk zou het niet nodig moeten zijn, eigenlijk zouden ze zich niet moeten verantwoorden voor wat ze doen. Maar ook in het echte leven gebeurt het voortdurend: mensen oordelen over elkaar en vertellen ‘sappige’ roddels achter elkaars rug, over bekende mediafiguren, collega’s, kennissen en zelfs over goede vrienden. En ook ik maak me er wel eens schuldig aan. Maar de laatste tijd besef ik steeds meer dat ik dit eigenlijk niet oké vind. Ik vertel jullie er vandaag meer over.

Ik denk dat we allemaal moeten toegeven dat we wel eens over anderen oordelen of roddelen, meestal over personen die we niet persoonlijk kennen maar soms misschien zelfs over onze beste vrienden. Een oordeel over iemand vellen lijkt een soort automatisme vind ik: iemand doet of zegt iets en we vormen daar binnen enkele seconden een oordeel over op basis van onze eigen waarden en normen. Bovendien delen we onze mening dan ook graag nog eens met die persoon, of – wat soms nog erger kan zijn – roddelen we erover met anderen. Hoe die persoon waarover we oordelen zich daarbij voelt, daar staan we op dat moment meestal niet bij stil. En ook al gebeurt het vaak achter de rug van de persoon in kwestie, meestal komt die persoon het achteraf op één of andere manier wel te weten of voelt hij het aan. Je hebt het vast en zeker zelf ook wel al eens meegemaakt. En hoe voelde jij je dan? Precies, alles behalve fijn. Dus waarom doen we het anderen dan aan?

Ondanks dat veroordelende gedachten soms bijna automatisch in mijn hersenen ‘oppoppen’ en ik mezelf er soms op betrap dat ik mee begin te roddelen met anderen, of zelfs zelf een roddel start, probeer ik er toch op te letten dat minder te doen. De automatische oordelen komen nog steeds regelmatig in me op (dat is iets wat menselijk is denk ik, omdat iedereen altijd automatisch vanuit zijn eigen referentiekader kijkt), maar nadien word ik me er beter van bewust en probeer ik me in de plaats van die persoon te stellen. Vaak kennen we die persoon of zijn verhaal niet eens goed, dus eigenlijk kunnen we er niet over oordelen. En bovendien vindt die persoon het waarschijnlijk wel gewoon oké, óf heeft die persoon het er zelf moeilijk mee… Dus wie zijn wij dan om te bepalen wat goed of slecht is voor iemand anders? Mag iedereen dat niet voor zichzelf uitmaken? En wat winnen wij ermee door erover te oordelen of te roddelen? Levert het de persoon in kwestie (behalve een rot gevoel) iets op? Is het dan echt nodig om dat oordeel uit te spreken tegen die persoon, of erover te roddelen met anderen?

En ik weet dat sommigen zullen denken: ‘Ach, iedereen doet het en er wordt ook over ons geroddeld, dus waarom mogen wij het dan niet doen?’. Maar dat vind ik eigenlijk maar flauw. Oké, iedereen oordeelt of roddelt wel eens over anderen – de ene wat vaker dan de andere – en er wordt ook wel eens over jou geroddeld… Maar als jij je er niet fijn bij voelt als er over jou geroddeld wordt (en je kan wel zeggen dat je je dat niet aantrekt, maar ik geloof dat het iedereen ergens wel kwetst), waarom zou jij dat dan over anderen doen? Als we allemaal eens wat meer naar onszelf zouden kijken en wat minder naar anderen, zou het leven dan niet wat mooier worden?

Ik wil met dit artikel trouwens helemaal niet beweren dat ik een engeltje ben en ik wil ook helemaal niet als wereldverbeteraar overkomen. Dit is gewoon iets waarover ik de laatste jaren steeds vaker nadenk en ik wou dit graag even met jullie delen. En natuurlijk is het ook wel eens fijn om te kunnen roddelen en is het normaal dat je op basis van jouw waarden en normen bijna automatisch een oordeel vormt over anderen. Maar ik wil gewoon maar zeggen dat het fijn zou zijn als iedereen hier wat op zou letten en dat we hier niet te ver in gaan, omdat niemand het fijn vindt om veroordeeld en gekwetst te worden. We mogen zeker en vast allemaal onze mening hebben, en die mogen we gerust op een respectvolle manier uiten, maar probeer anderen daar niet mee te kwetsen. En als jouw mening over iemand anders geen meerwaarde biedt voor die persoon, hou ze dan beter gewoon voor jezelf. Of probeer je eens in de plaats van de andere te stellen, misschien begrijp je hem/haar dan beter.

Ziezo, dit was mijn kerstvredesboodschap van 2015, haha Het zou wel fijn zijn als iedereen wat verdraagzamer zou zijn en zich wat meer met zichzelf zou bezighouden in plaats van met anderen, denk je ook niet? Ik ga in 2016 alvast mijn best doen om hier nog meer op te letten!

Betrap jij je er wel eens op dat je automatisch een oordeel vormt over anderen of graag roddelt? En besef je dan dat je de persoon in kwestie hiermee kwetst?

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

7 reacties op “Elkaar minder snel veroordelen

  1. Ik begrijp je boodschap helemaal en ben het met je eens! Ik blog bijvoorbeeld nog steeds anoniem, nu al een jaar en half, omdat ik bang ben voor de reacties als ik niet anoniem zou bloggen.

  2. Wat een ontzettend sterk artikel. Je slaat de spijker op zijn kop. Zelf heb ik hier ook een keer een artikel over geschreven omdat het me echt dwars zat. Leef en laten leven! Dat maakt de wereld een stuk fijner! Geniet van je tweede kerstdag.

    Liefs
    Lees het vorige artikel van desiree: Spread the happiness #3My Profile

  3. Ik ben zelf gepest geweest, dus ‘k besef maar al te goed wat geroddel kan doen met een mens. Niet dat ‘k zelf al niet eens roddel, maar dan gaat dat meestal over iets wat die persoon mij heeft aangedaan. ‘k Zeg maar iets, een conflict met iemand dat ‘k dan vertel aan een ander. Al valt dat niet onder de categorie geroddel, mssn..

  4. Bedankt voor deze kerstvredesboodschap haha (;
    Ik ben zelf ook zeker wel eens schuldig aan roddelen en automatisch oordelen enzo. Meestal probeer ik wel mijn vooroordelen over anderen voor mezelf te houden, maar dat lukt helaas niet altijd! Dus het kan zeker geen kwaad om er beter op te letten. Niemand heeft er ook echt wat aan.