Gastartikel: Ik ben depressief, autistisch en hyperactief

Psychologie, Taboes doorbreken

chaos in mijn hoofd

Klara heeft autisme, ADHD en een chronische depressie. Ze botst hiermee op veel onbegrip. Met dit artikel probeert ze het taboe en de vooroordelen rond deze psychische aandoeningen te doorbreken. Ook beschrijft ze met een prachtig gedichtje hoe het er in haar hoofd aan toe gaat.

Artikel door Klara:

Terwijl ik dit schrijf, zit mijn linkerbeen op en neer te wippen. Mijn gedachten gaan alle kanten uit en ik kan me niet concentreren. Ik vind het ontzettend spannend om dit verhaal te vertellen. Laat ik het maar gewoon doen. Ik heb autisme, ADHD en een chronische depressie. Met autisme en ADHD ben ik geboren. Mijn depressies begonnen toen ik acht jaar oud was.

Jij toch niet?!

Ik probeer zo goed mogelijk om te gaan met mijn beperkingen, maar er zijn dingen die dat moeilijk maken. Een voorbeeld is onbegrip. Wanneer ik vertel over mijn stoornissen, krijg ik vaak verbaasde reacties. “Jij autistisch?! Nee hoor. Ik ken iemand die écht autisme heeft. En die is helemaal anders.” Gelijkaardige reacties krijg ik over mijn ADHD en depressies. Ik heb nochtans professionele diagnoses gekregen. Dat onbegrip kwetst mij heel hard.

Stereotypen

Psychische problemen zijn voor iedereen anders. Iedereen is uniek, ook mensen die hetzelfde label dragen. Ik ben bijvoorbeeld geen ‘typische’ autist omdat ik redelijk normaal functioneer en momenteel een job heb. Mensen denken vaak aan extreme voorbeelden uit films. Maar toch hebben alle autistische mensen gelijkaardige problemen. Ook al zie je ze niet.

Chaos in mijn hoofd

Ik krijg geen woede-uitbarstingen of paniekaanvallen in het openbaar. Dat wil niet zeggen dat ik er geen heb. Alleen gebeuren ze bij mij enkel in mijn hoofd. Hetzelfde geldt voor andere beperkingen. Het is niet omdat je geen beperking ziet, dat er geen is. Ik geef je een kijkje in mijn hoofd:

“Welkom in mijn hoofd.

Het is hier warm, ja. Er worden wat overuren gedraaid.

De machines zijn te warm.

Oververhit.

Te warm. Te snel. Te druk.

Druk druk druk.

Niet om mij heen, maar in mijn hoofd.

Het is hier chaos.

Hoe voelt dat?

Zo: “Mbokjsdfkjs dfqjsdflj kq dsfmqjksdfqkjs ndfkqjsdfk ljqsdklfjhqkl sdjf!”

Been op en neer. Op en neer. Op en neer.

Ogen dicht. Helpt niet.

Moeilijk te beschrijven.

Lees dit snel. Sneller. Het gaat nog sneller.

Kan niet beschrijven hoe snel.

Mijn gedachten zijn sneller dan ik kan typen.

Ik blijf typen.

Tien gedachten tegelijk. Maar ik heb geen honderd vingers!

Sneller. Nog sneller!

Been op en neer. Op en neer, op en neer, op en neer, nog sneller …

Zonder einde…

AAAAAHHHH!!!”

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

4 reacties op “Gastartikel: Ik ben depressief, autistisch en hyperactief

  1. Heel knap en moedig van je dat je dit met ons wilt en durft te delen, Klara! Lijkt me heel frustrerend om tegen zoveel onbegrip op te botsen… Je hebt ook een prachtig gedicht geschreven! Knuffel!

  2. Hee Klara, wat knap zeg dat je dit zo durft te verwoorden! Die chaos in je hoofd moet vreselijk zijn. Dag in dag uit. Ik vind je sterk en ook al geef je een kleine kijk in jouw wereld, kan ik me nooit voorstellen wat het met je doet.

    Ik hoop dat de depressieve gevoelens mogen verdwijnen en je weer een beetje blijdschap mag ervaren.