Het taboe rond zelfdoding doorbreken

Psychologie, Taboes doorbreken

taboe rond zelfdoding

Vandaag heb ik weer een gastartikel voor jullie klaarstaan. Deze keer laat ik Celine aan het woord. Ze heeft een heel mooi stukje geschreven in verband met zelfdoding. We hopen met dit stukje mensen wat meer bewust te maken van zelfdoding en te tonen hoe belangrijk het is om er ook in jouw omgeving aandacht aan te besteden zodat je de signalen van een geliefde op tijd kan oppikken.

“Afgelopen vrijdag zat ik in de trein op weg naar mijn ouders en zusje. Ondanks het feit dat ik drie en een half uur heb gereisd, ben ik daar niet aangekomen. Halverwege de reis moest de trein rechtsomkeer maken door een aanrijding met een persoon. Een moment van stilte, verslagenheid en voornamelijk onwerkelijkheid volgde, zoals eigenlijk elke keer dat dit gebeurt. Vervolgens stortten veel medereizigers zich weer op het klagen over deze  ‘o zo egoïstische’ persoon. Nee, egoïstisch ben je pas als jij gaat klagen dat je trein vertraagd is, terwijl er ondertussen zoveel levens verwoest zijn.

Over dit ene geval hebben we nooit iets gehoord in de media. Over zoveel van deze gevallen horen we nooit iets in de media, maar waarom eigenlijk niet? Als je alleen al hoort dat op één station die week drie mensen zich het leven hebben ontnomen, dan zegt dat toch iets? Ik weet het doordat een van mijn vriendinnen er woont, anders had ik het net als vele anderen nooit geweten.

Natuurlijk hoeft niet elke zelfdoding open en bloot in het nieuws aangestipt te worden en hoeven we niet dagelijks een mededeling aan het einde van het nieuws dat er een x aantal mensen overleden is door zelfdoding. Maar er moet wel over gesproken worden, dat is duidelijk.

Er heerst vandaag de dag nog steeds een taboe op psychische zieken en zelfdoding. Juist dit taboe zorgt ervoor dat er nog steeds veel (pogingen tot) zelfdodingen zijn. Onbegrip en het  idee dat je bij niemand terecht kunt zijn daardoor niet zeldzaam. Horen dat je ‘gewoon even moet lachen’ werkt alleen maar averechts; nog meer onbegrip.

Voor velen is het onvoorstelbaar en bovenal onbegrijpelijk. Maar wie zich even inleeft in de persoon zelf, leert al snel dat dit niet zo is. Het is geen keuze, het is een laatste uitweg.  Het einde van een ellenlang gevecht dat niet te winnen was. Een gevecht dat niet zichtbaar was, maar daardoor niet minder aanwezig was. Pas als je weet hoe het is om niets meer te hebben om voor door te vechten, begrijp je waarom dingen als zelfdoding gebeuren. Gelukkig heeft het merendeel van de mensen daar geen weet van.

Hoor niet alleen wat iemand te zeggen en te vertellen heeft, maar luister eens echt. Pas als je echt luistert hoor je de boodschap, een boodschap die veelal nog verborgen zit, maar die toch zeker wordt uitgesproken. Een stille vraag om hulp, begrip en ergens om gewoon een knuffel; iemand die je vastpakt en zegt ‘Stil maar, ik ben hier, ik ben er voor je.’. Kijk eens naar iemand, kijk eens goed. Is die lach nog steeds zo mooi en oprecht als een aantal jaren terug? Is de glinstering in de ogen nog net zo helder als eerst?

Zie, hoor, kijk en luister; maar zeg alleen dingen die je echt meent. Doe geen loze beloftes en zeg nooit iets toe waarvan je weet dat je het niet na gaat komen. Zeg niet ‘Ik zal er altijd voor je zijn’, als je zelf al weet dat je je over een maand weer losmaakt van degene tegen wie je het nu zegt.

Maar anderzijds zijn de signalen soms bijna onzichtbaar, en had je het helemaal niet zien aankomen… En ook dat is menselijk. Het heeft geen zin je er schuldig over te voelen, want je bent zeker en vast niet de enige die het niet had gezien.

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

3 reacties op “Het taboe rond zelfdoding doorbreken

  1. Heel mooi geschreven en je slaagt de spijker op de kop vind ik. Ik ben ook van mening dat zelfdoding of psychische problemen veel meer aan bod dienen te kopen (in het nieuws, campagnes, sociale media, …) Kim en jij zetten zich hier voor in en dat vind ik erg mooi!

    1. Naar om te horen dat je dit zelf ook hebt meegemaakt Karen. Had je oprecht gegund dat dit anders zou zijn. Bedankt voor je compliment!

      Liefs,
      Celine