Taboes doorbreken: deeltijds werken als jonge twintiger

Taboes doorbreken

deeltijds werken als jonge twintiger

Vandaag staat er weer een gastartikel voor jullie klaar, deze keer geschreven door een goede vriendin van mij. Ze vertelt haar verhaal over het begin van haar werkcarrière, dat haar zwaarder viel dan verwacht. Uiteindelijk heeft ze voor zichzelf gekozen en is ze deeltijds gaan werken, maar helaas stuit ze hiermee regelmatig op onbegrip. Toch is ze blij dat ze voor haar eigen geluk gekozen heeft, en dat wil ze met dit verhaal graag duidelijk maken. Lees je mee?

“Oei, vind je het niet erg dat je geen voltijdse job hebt?” Ik denk dat ik deze vraag al bijna honderd keer heb mogen beantwoorden. Ik ben 24 jaar en werk deeltijds. Of ik dat erg vind? Nee, ik vind het zalig!

Wanneer mensen horen dat ik deeltijds werk, zie ik vaak verbaasde gezichten  – soms zelfs gezichten vol medelijden –  en krijg ik de vraag of ik het niet jammer vind dat ik geen voltijdse functie heb. Ik begrijp die vraag helemaal niet! Ik werk 80%, wat wil zeggen dat ik twee namiddagen per week thuis ben, en ik geniet ten volle van die vrije tijd. Al zou ik het ook niet helemaal vrije tijd noemen, want die tijd gaat meestal naar huishoudelijke taken of boodschappen doen… Al zorgt dat natuurlijk wel voor meer vrije tijd in het weekend.

Vorig jaar in september begon ik aan mijn eerste job als voltijds maatschappelijk werker. Ik ben hier vol goede moed aan begonnen en heb mezelf helemaal gesmeten. De eerste weken was ik dol op mijn job: ik deed lange dagen en leerde veel bij. Maar beetje bij beetje werd ik steeds vermoeider en begon ik op te kijken tegen mijn werkweek. Uiteindelijk is het na een half jaar zover gekomen dat ik praktisch elke avond huilend thuiskwam. Ik had het gevoel ‘opgesloten’ te zitten. Ik had het moeilijk met wennen aan het werkritme: elke dag diezelfde sleur, enkel het weekend om eens uit te slapen en leuke dingen te doen. Het voelde alsof ik iets deed wat mij werd opgelegd, ik moést vijf dagen gaan werken om dan twee korte dagen op adem te komen en wéér aan die lange week te beginnen.

Na hier lang mee geworsteld te hebben, kon ik eindelijk toegeven dat ik het werk niet graag meer deed en dat ik mezelf voorbij liep. Ik ben toen gestopt met dat werk, zonder oog op iets nieuws. In die periode woonde ik nog thuis, dus dat kon gelukkig wel. Ik heb mezelf de eerste weken wat vakantie gegeven, om op adem te komen, om terug mezelf te kunnen zijn. Pas na een tijdje ben ik actief terug op zoek naar werk gegaan en ik wou het misschien niet luidop zeggen maar de voltijdse functies, die meed ik opzettelijk. Tot mijn moeder op een dag zelf zei dat het misschien leuk zou zijn om een deeltijdse job te zoeken. Op dat moment is er zo’n last van mijn schouders gevallen, dat het oké was dat ik als jonge meid niet voltijds zou werken.

Want dit is toch wat de norm is in onze maatschappij, denk ik: als jonge twintiger moet je je smijten in je job, aan je carrière timmeren en volop gaan voor je werk, en het liefst nog veel overuren maken ook. Wel, niet meer voor mij. Ik werk 80% en ja, ik verdien minder dan wanneer ik deze functie voltijds zou uitoefenen, maar ik ben gelukkig, ik voel me goed in dit ritme en ik kom financieel mooi rond. Dus waarom zou ik dan voltijds werken? Ik verdien liever wat minder als ik in ruil wat met meer tijd en ruimte voor mezelf heb. En misschien word ik dan niet gezien als een ambitieuze jonge vrouw, maar ik ben wel een gelukkige jonge vrouw, en is dat niet wat telt?

 

Kim: Ik vind dit een heel inspirerend verhaal en vind het heel mooi van mijn vriendin dat ze voor haar eigen geluk gekozen heeft en hier ook eerlijk voor uitkomt. Ik zie tegenwoordig veel mensen die alleen maar werken en eigenlijk niet gelukkig zijn, en dat vind ik zo jammer. De druk in onze maatschappij mag dan hoog zijn, uiteindelijk is het aan jou om zelf voor je eigen geluk te kiezen. Ook ik werk momenteel nog 80% en vind dat heel fijn. Binnenkort ga ik nog een (halve) dag extra werken als zelfstandige en dat wil ik graag omdat ik ervaring wil opdoen en een kans kreeg die ik moeilijk kon laten liggen, maar ik geef gerust toe dat ik mijn extra vrije dag zal missen!

Dit vind je misschien ook leuk:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

17 reacties op “Taboes doorbreken: deeltijds werken als jonge twintiger

  1. Dag dames,

    Heel fijn om te lezen hoe jullie met deeltijds werken omgaan.

    Ikzelf ben al langer dan een jaar arbeidsongeschikt door ziekte. Als jonge dertiger is dat wel aanpassen, één van de dingen die je kan denken is bv. dat je niet meekan op het ritme van de samenleving. Het lijkt dan ook gemakkelijker wanneer het je wel lukt om mee te draaien en voltijds kan gaan werken.

    groetjes,

    Jonas

  2. Wat een ontzettend inspirerende blogpost! Je kopje taboes doorbreken is mijn favoriet op je website. Waarom meer werken en meer geld verdienen als het je niet gelukkig maakt? Balans in het leven en er vooral van genieten is juist zo belangrijk! Bijzonder dat ze dit wilt delen.

  3. Mooi om te lezen! Het belangrijkste is dat je gelukkig bent. En als je financieel rond komt, waarom niet? Ik ben chronisch ziek en kan momenteel zelfs niet deeltijds gaan werken. Ik krijg daardoor ook veel te maken met onbegrip, maar ondanks alle commentaar moet je proberen om gewoon aan jezelf te denken.
    Lees het vorige artikel van Vanessa: Feestdagen en chronisch ziek: mijn ervaringMy Profile

    1. Inderdaad, je geluk en gezondheid zijn het allerbelangrijkste! Mensen hebben altijd hun oordeel klaar, wat je ook doet… Je moet dus inderdaad proberen om gewoon aan jezelf te denken

  4. Grappig dat de reacties soms zo overdreven zijn, 32 uur / 80% werken is nog best veel! Ik snap wel dat mensen misschien zo reageren als je ‘maar’ 20 uren werkt maar iedereen moet doen wat hem of haar gelukkig maakt en mensen moeten iets minder snel oordelen vind ik

  5. Heel herkenbaar! Ik heb op dit moment 3 vrije middagen, maar zou het liefst 3 a 4 hele dagen werken. Nooit voltijd: ik heb echt die tijd voor mezelf nodig. Ik herken het wel hoor: op de een of andere manier verwachten mensen van je dat je als jonge meid gewoon voltijd aan de slag gaat. Ik heb al vrij vlot tijdens mijn studie gezegd dat ik dat niet wilde.

  6. Heel begrijpelijk dit! Ikzelf studeer nog dus over voltijds/deeltijds werken kan ik niet meepraten, maar ik merk in mijn opleiding ook heel erg dat ze nu al sterk de nadruk leggen op een carrière uitbouwen. Je moet een goede stage hebben, een relevante vrijetijdsbesteding zoeken en netwerken door bijvoorbeeld actief te zijn op LinkedIn. Het lijkt alsof ze ervan uit gaan dat omdat we universiteitsstudenten zijn, ons doel wel een heel mooie carrière zal zijn en we geen genoegen zouden nemen met een job met wat minder aanzien? Naar mijn mening hoeft niet iedereen zo ambitieus te zijn, als je zelf gelukkiger bent met een deeltijds job (waar ik volledig kan inkomen) en je kan zo perfect rondkomen, dan zie ik niet in waarom je voltijds zou gaan werken

    1. Ja inderdaad, het lijkt alsof hard werken tegenwoordig helemaal in is en je moet carrière willen maken… Terwijl ik het ook gewoon prima vind dat mensen gewoon werken om hun brood te verdienen en verder gelukkig worden van andere dingen. Eigenlijk zou het leven zo moeten zijn. Sommige mensen worden helemaal opgeslorpt door hun werk en hebben niets meer aan de weinige vrije tijd die ze nog hebben omdat ze moe gewerkt zijn, dat vind ik best jammer.

  7. Als ik kon zou ik het ook meteen doen…. Net als zovelen denk ik. Hell, ik zou nooit meer werken als dat kon! Ik besef nu ik verplicht thuis zit dat het belangrijk is om gelukkig te zijn op het werk en dat kan maar 1 persoon bepalen en dat ben je zelf….
    Lees het vorige artikel van Bibiane: 5 kerst nagellak swatchesMy Profile

  8. Je werkt om te leven, je leeft niet om te werken! Als iedereen 80% zou werken zou de werkloosheid ook zijn opgelost.
    Wel oppassen dat je niet in 4 dagen probeert te doen wat je anders in 5 zou doen.

    1. Dat vind ik ook een mooie ingesteldheid En veel mensen zouden veel gelukkiger zijn denk ik! Als ze dan inderdaad niet te veel willen doen in minder tijd…

  9. Wat knap dat je voor jezelf hebt gekozen!
    Ik kan mij goed voorstellen dat een beginnende werkcarrière zwaar is en vind het mooi te lezen dat je het voor jezelf zo hebt opgelost.